wszystkie narody
Jesteśmy posłani, aby
poznały światło Słowa
istotną częścią
Wrażliwość na znaki czasu jest
naszego powołania misyjnego
oddajemy na służbę
Czas, talenty, prace i dobra wspólnoty
naszych misyjnych zadań

różnych narodowości

W naszych wspólnotach współbracia
żyją i pracują razem
pójść wszędzie
Gotowi jesteśmy
dokąd poślą nas przełożeni

misji kościoła

Wszystkie nasze prace służą
i temu są podporządkowane
poznali Boga,
Żyjemy tak, aby ludzie
którego im głosimy

opuścić ojczyznę.

Współbracia w każdej chwili muszą być gotowi
To istotna cecha naszego powołania.

stałość i wolność

Śluby zakonne dają
naszej misjonarskiej służbie

gdzie nie ma innych,

W pierwszym rzędzie idziemy tam,
którzy głosiliby Ewangelię

między ludźmi,

Pracujemy na rzecz sprawiedliwości
przeciwko egoizmowi i nadużywaniu władzy
Arrow
Arrow
Slider
  • 1 Msze święte za migrantów i uchodźców
  • 2 Spotkanie kleryków europejskiej Strefy Wschodniej
  • 3 13. Zjazd Misyjny Dzieci - Nysa 2017
  • 4 Wszyscy misjonarze bezpieczni, ale straty są ogromne
  • 5 Śluby zakonne w Pieniężnie
  • 6 Jubileusz i odpust w Nysie
  • 7 Indiańskie Światowe Dni Młodzieży
  • 8 Werbiści pracujący na Karaibach bezpieczni
  • 9 Werbiści w Kolumbii
  • 10 Apel o pomoc w odbudowie muzuem
  • Msze święte za migrantów i uchodźców

    POLSKA

    Migracja nie jest zjawiskiem nowym i zatacza coraz szersze kręgi. Problem, pośrednio lub bezpośrednio, dotyczy także Polski. Werbiści, postanawiając wyjść naprzeciw temu wezwaniu, rozpoczynają comiesięczne Msze święte w tej intencji.

    Msze odprawiane będą w werbistowskiej Parafii św. Jadwigi Śląskiej na warszawskim Żeraniu. Na pierwszą zapraszamy 29 września o godz. 19.00.

    WIĘCEJ
  • Spotkanie kleryków europejskiej Strefy Wschodniej

    ŚWIAT

    W dniach 11 -14 września w Nitre na Słowacji odbyło się Międzynarodowe Spotkanie Kleryków Zgromadzenia Słowa Bożego Strefy Wschodniej. Wzięli w nim udział seminarzyści z 6 europejskich prowincji Zgromadzenia.

    Tematem przewodnim spotkania było hasło zbliżającej się XVIII Kapituły Generalnej: „Miłość Chrystusa przynagla nas.” Zakorzenieni w Słowie, włączeni w Jego misję.

    WIĘCEJ
  • 13. Zjazd Misyjny Dzieci - Nysa 2017

    POLSKA

    W sobotę 16 września odbył się w Nysie 13. Zjazd Misyjny Dzieci. Uczestniczyło w nim kilkaset dzieci, głównie z Opolszczyzny i okolicznych województw, ale także z kilku bardziej odległych parafii.

    Jak zwykle nie zabrakło wspólnej Eucharystii, spotkań z misjonarzami w grupach kontynentalnych, śpiewów, zabawy i radości.

    WIĘCEJ
  • Wszyscy misjonarze bezpieczni, ale straty są ogromne

    ŚWIAT

    Pracujący na Karaibach o. Ante Jeroncic SVD, po kilku dniach prób skontaktowania się z Virgin Gorda, potwierdził wczoraj, że o. Jan Pastuszczak SVD jest cały i zdrowy.

    Virgin Gorda, trzecia pod względem wielkości wyspa archipelagu Brytyjskich Wysp Dziewiczych, została jednak doszczętnie zdwastowana przez huragan Irma. Większość budynków zostało zniszczonych lub mocno uszkodzonych, zniknęły prawie wszystkie drzewa.

    WIĘCEJ
  • Śluby zakonne w Pieniężnie

    POLSKA

    7 i 8 września w Misyjnym Seminarium Duchownym w Pieniężnie miała miejsce doroczna uroczystość złożenia ślubów zakonnych przez naszych młodszych współbraci.

    7 września, po odbyciu dorocznych rekolekcji zakonnych, swoje śluby na kolejny rok odnowiło 17 kleryków i braci: 14 z Prowincji Polskiej i 3 z regii Ural.

    WIĘCEJ
  • Jubileusz i odpust w Nysie

    POLSKA

    Wspólnota werbistowska i Parafia Matki Bożej Bolesnej w Nysie obchodzą w tym roku 125. rocznicę powstania domu w Nysie. Termin ten zbiega się z odpustem parafialnym, którego uroczysta kilkudniowa celebracja jest formą właczenia się w jubileusz.

    Główne uroczystości odpustowe zaplanowano na niedzielę, 17 września. Sumie odpustowej o godz. 12.00 przewodniczyć będzie bp Paweł Stobrawa, biskup pomocniczy Diecezji Opolskiej.

    WIĘCEJ
  • Indiańskie Światowe Dni Młodzieży

    ŚWIAT

    Konferencja Episkopatu Panamy podjęła decyzję o zorganizowaniu Indiańskich Światowych Dni Młodzieży, które odbędą się równolegle z głównymi spotkaniami ŚDM 2019 w diecezjach. Ten pomysł spotkał się w Panamie z wielkim entuzjazmem i radością.

    Zapewne spotkanie to będzie wyjątkowym wydarzeniem, które pozwoli młodym Indianom z różnych części świata podzielić się nie tylko swoją kulturą, zwyczajami czy tradycjami, ale przede wszystkim wiarą w Boga obecnego w dziejach narodów i historii życia każdego człowieka - pisze o. Józef Gwóźdź SVD, misjonarz w Bocas del Toro w Panamie dla serwsiu misyjne.pl.

    WIĘCEJ
  • Werbiści pracujący na Karaibach bezpieczni

    ŚWIAT

    Jak dowiadujemy się z mediów, Karaiby bardzo ucierpiały w wyniku uderzenia huraganu Irma. Wiatr wiał tam z prędkością prawie 300 km/h.

    Prowincja Chicago, do której należą karaibskie wyspy donosi, że udało się skontaktować z większością pracujących tam werbistów. Wygląda na to, że są bezpieczni. Niestety na dziś nie ma jeszcze żadnej wiadomości z Virgin Gorda, gdzie pracuje o. Jan Pastuszczak SVD z Polsk

    WIĘCEJ
  • Werbiści w Kolumbii

    ŚWIAT

    Z okazji rozpoczynającej się dziś podróży apostolskiej papieża Franciszka do Kolumbii przedstawiamy kilka informacji o pracy werbistów w tym południwoamerykańskim kraju.

    Werbiści w Kolumbii mają 15 wspólnot (parafii i domów), w których pracuje 46 misjonarzy z 11 narodowości. Wśród nich jest 4 Polaków. Do Prowincji Kolumbijskiej należy także Wenezuela, w której pracuje 5 werbistów, w tym 1 misjonarz z Polski.

    WIĘCEJ
  • Apel o pomoc w odbudowie muzuem

    POLSKA

    W związku z przeprowadzonym remontem Domu Misyjnego św. Stanisława Kostki w Chludowie zaistniała konieczność znalezienia nowych pomieszczeń na funkcjonujące w domu Muzeum Misyjne.

    W tym celu postanowiono zaadaptować pomieszczenia w starych budynkach gospodarczych i znajdujący się przy nich plac. Dlatego prosimy o wsparcie - każda złotówka będzie dla nas na wagę złota.

    WIĘCEJ

W DWÓCH SŁOWACH

  • 125 lat werbistów w Togo

    125 lat werbistów w Togo

    27 sierpnia minęło dokładnie 125 lat od przybycia pierwszych werbistów do Togo. Byli oni założycielami struktur Kościoła Katolickiego w tym WIĘCEJ
  • Przyjaciele Werbistów z Zimbabwe

    Przyjaciele Werbistów z Zimbabwe

    W Zimbabwe w południowej Afryce oficjalnie rozpoczął działalność ruch Przyjaciół Werbistów (SVD Friends). Jego głównym celem jest aktywne uczestnictwo w WIĘCEJ
  • 1

banner marian zelazek

banner mszewieczyste  
banner marian zelazek
  • Rowerem przez Afrykę - wystawa w muzeum

    POLSKA

    Muzeum Misyjno-Etnograficzne w Pieniężnie włączyło się w organizację kolejnej wystawy. Tym razem eksponaty pieniężnieńskiej placówki ubogaciły wystawę zatytułowaną "Rowerem przez Afrykę. Wyprawa Kazimierza Nowaka 1931-1936" udostępnioną w Muzeum Historyczno-Etnograficznym w Chojnicach.

    WIĘCEJ
  • Przygotowania do ŚDM 2019 w Panamie

    ŚWIAT

    O. Józef Gwóźdź SVD, misjonarz w Panamie, zamieścił na swojej stronie internetowej relację z przygotowań kraju do Światowych Dni Młodzieży w 2019 roku.Fakt, że Panama, która liczy tylko ok 4 mln mieszkańców ma przyjąć w gościnę ok 2 mln pielgrzymów, jest ogromnym wyzwaniem tak dla Kościoła Katolickiego, jako bezpośredniego organizatora, jak i całego państwa.

    WIĘCEJ
  • Wystawa o redukcjach jezuickich

    8 lipca 2017 roku w Muzeum Misyjno-Etnograficznym Księży Werbistów w Pieniężnie została otwarta wystawa czasowa pod tytułem „Redukcje jezuickie”.

    Otwarcia wystawy dokonali o. Adam Michałek SVD, prorektor Misyjnego Seminarium Duchownego Księży Werbistów w Pieniężnie oraz o. Józef Maciołek SVD, prowincjał Nowogwinejskiej Prowincji SVD.

    WIĘCEJ
  • 1
  • 2
  • 3
church 233564 pixabay 300px

Religia w państwie demokratycznym
CZYTELNIA

marriagecongo

Inkulturacja sakramentu małżeństwa u ludu Jansi w Dem. Rep. Konga
CZYTELNIA

papiez2017 05824

Misyjne impulsy Papieża Franciszka
CZYTELNIA

  • Galeria
  • Media
 
image

Misyjne Święto Młodych 2017

Tegoroczne Misyjne Święto Młodych odbyło się w dniach 30 czerwca - 2 lipca w Nysie. Gościliśmy m.in. rappera Arkadio i zespół Anastasis.


image

Zjazd misjonarzy i misjonarek 2017

Zjazd misjonarzy i misjonarek przebywających na urlopie w Polsce odbył się w dniach 6-9 lipca 2017 roku w Pieniężnie.

WIĘCEJ

Nació el 27 de septiembre de 1898 en Kostuchna, cerca de Mikolow, territorio de la actual diócesis de Katowice. Su padre, Estanislao, trabajador forestal, era conocido por su carácter conciliador, religiosidad y sensatez. Su madre, Franciszka, de la familia Czempka, mujer muy trabajadora y muy religiosa, se dedicaba por completo a la educación de sus 6 hijos y 3 hijas. Estanislao era el quinto hijo. Heredó todas las cualidades de sus padres.

El ambiente religioso que reinaba en la casa de los Kubista, favorecía las vocaciones religiosas. La hermana mayor, Anna, ingresó en el monasterio en Viena y allí murió el año 1918. La hermana más pequeña, Gertruda (nacida en el año 1910) todavía vive. En la familia Kubista se cultivaba una devoción especial a la Virgen del Rosario. Cada día se rezaban los 5 misterios y a Estanislao le gustaba adornar el pequeño altar de la Virgen que había en casa.kubista obr

En su casa aprendió a leer el polaco. Los conocimientos que adquiría en la escuela en alemán, los completaba en su casa en polaco. Pronto se despertó también en él la inquietud misionera, pasaba con bastante frecuencia por su casa un hermano verbita de Nysa, que distribuía las revistas misioneras y la literatura polaca. Estanislao llamó la atención del Padre Michatz, el cura coadjutor de Mikolow, quien le prestaba especial atención, ya que había descubierto en él la vocación misionera. Cuando Estanislao terminó la escuela primaria, el Padre Michatz ayudó en los trámites de admisión en el Seminario Menor de los Misioneros del Verbo Divino en Nysa. En la misma época estuvo allí el hermano Salomón – Pawel Materla – su primo, que más tarde fue reclutado en el ejército y murió durante la Primera Guerra Mundial.

Estanislao tampoco terminó el Seminario Menor en el tiempo previsto, porque el último día de mayo fue reclutado también al ejército. Después del adiestramiento como telefonista y telegrafista, fue enviado al frente francés hasta el final de la guerra. Fue destinado al cuartel de Szczecin donde estuvo hasta mayo del 1919, fecha de su licencia. Durante su breve estadía en la casa paterna la familia agradecía a Dios por su feliz regreso de la guerra, ya que su hermano mayor, Pawel, murió en el frente belga en el año 1914.

Estanislao continuó sus estudios en Nysa y en el año 1920 aprobó el examen de bachillerato. Tres meses más tarde comenzó el Noviciado en la Congregación del Verbo Divino en Mödling, cerca de Viena. Un año más tarde hizo sus primeros votos y después de dos años de estudios de filosofía y cuatro años de teología, hizo su profesión perpetua. Las opiniones de sus formadores eran unánimes: “Es un poco melancólico, callado y humilde, tranquilo, un poco centrado en sí mismo, trabaja tranquilo y centrado en lo que tiene que hacer. Fiel a la regla, ama el orden, servicial, disciplinado, tal vez demasiado nacionalista, pero no lo exterioriza demasiado… muy minucioso en todo y se puede confiar en él”. Sus amigos no tenían ninguna objeción en contra de él y por unanimidad lo recomendaban para la renovación a los votos. En cuanto a su rendimiento académico, sus notas oscilaban entre el “sobresaliente” y el “notable”. Sus profesores opinaban que “demuestra cualidades literarias en el idioma polaco y podría ser un buen maestro”. Después de recibir las órdenes de subdiaconato, el 17 de octubre, y del diaconato, el 19 de diciembre del 1926, fue ordenado sacerdote el 26 de mayo 1927. Tenía entonces 29 años.

Todavía como seminarista presentaba al P. Szajca y P. Drobny artículos que escribía para las revistas polacas. No extraña por lo tanto que a la pregunta de los superiores de cuáles eran sus intereses personales respondió: la creación literaria. En cuanto a su futuro trabajo dijo: “Mi deseo son las misiones y la pastoral. El trabajo de maestro no me atrae. Como posible destino misional se puede considerar: Honan, Kansu, Filipinas, Nueva Guinea. Gozo de buena salud”.

Fue destinado a la comunidad de Górna Grupa en el otoño de 1928. En el momento de la despedida su madre le dijo: “Hijo, permanece fiel al camino que elegiste”. Permaneció fiel hasta la muerte.

Fue nombrado ecónomo de la casa, donde vivían 300 personas – padres, hermanos y alumnos del Seminario menor, Postulantado y Noviciado. Al año siguiente fue nombrado ecónomo regional. Al Generalato, se le comunicó que “la economía de la casa está en buenas manos”. Aparte de la economía de la casa y la economía regional, el Padre Kubista – después del nombramiento del Padre Dropiewski en otoño de 1929 como el nuevo Rector de Bruczków – se hizo cargo de la redacción de la revista “Maly Misionarz” (“El Pequeño Misionero”). El mismo año tomó también la redacción de la revista “Skarb Rodzinny” (“El Tesoro Familiar”). En el año 1937 fundó una nueva revista, “Poslaniec Serca Jezusowego” (“El Mensajero del Corazón de Jesús”), que se distribuía conjuntamente con “Skarb Rodzinny”. Bajo su gestión aumentó considerablemente el número de los suscriptores. En todas las revistas y calendarios se publicaban también artículos escritos por el Padre Estanislao, de profundo contenido teológico y práctico. Eran normalmente meditaciones, recogidas en “Skarb Rodzinny”, que reflejan la profundidad del espíritu del Padre Estanislao y su forma muy práctica de tratar los más diversos temas. Escribía también relatos y novelas: “Powiesc puszcz afrykanskich” (“Novela de las selvas africanas”), “Królowa Matamba” (“La reina Matamba”), “Brygida”, “W mrokach i swiatlosci” (“En las penumbras y en la luz”). Resumió todo su trabajo en una sola frase: “Nos encaminábamos todo estos años a colaborar con Jesús en la salvación de las almas” (“Maly Misjonarz”, 1939, pág. 94). Escribió también la obra teatral “Krzyz i slonce” (“La cruz y el sol”), sobre la historia de los incas de Perú, que fue presentada antes del 1940 en varios pueblos, y después de la guerra también en los seminarios.

P. Estanislao era un gran devoto de san José. Hasta el punto de dedicarle su nueva revista. Bajo su intercesión encomendaba sus múltiples trabajos. Con su ayuda – como él mismo decía – construyó el edificio de la imprenta y lo equipó con la correspondiente maquinaria. Con su ayuda, en tiempo de la escasez económica, comenzó la construcción del nuevo pabellón del recinto. El P. Estanislao era también un confesor muy solicitado, sobre todo por los seminaristas.

Así de ocupado lo sorprendió la guerra en el año 1939. Su primer enfrentamiento con la Gestapo se produjo, cuando se le prohibió devolver los préstamos a los acreedores polacos. “El P. Kubista quiso devolver a una pobre viuda unos cientos de zloty. Cuando clavó su profunda mirada en los ojos del funcionario de la Gestapo, éste se incomodó y quedó como desarmado por una fuerza mayor. El P. Kubista lo atribuía a la protección de san José” – afirma uno de los testigos oculares. Debió, sin embargo, contemplar como quedaba destruido su taller de trabajo – su amada imprenta y las provisiones que había acumulado para el mantenimiento de los habitantes del convento. La situación empeoró todavía más. El 27 de octubre fueron arrestados todos los Padres y Hermanos – un total de 64 – y el convento ha sido convertido en el campo de retención de los prisioneros. Todo esto ocurrió – como para mayor burla – el día de la fiesta patronal de Cristo Rey. En los días siguientes trajeron a 80 sacerdotes y seminaristas diocesanos y religiosos más. La granja y todas las posesiones fueron confiscadas y los habitantes dejados sin medios para sobrevivir. El P. Estanislao, como ecónomo de la casa, confió por completo en san José y encontró la solución: la Gestapo dio el permiso para traer leña y provisiones de las casas parroquiales de los sacerdotes que fueron arrestados.

El Martirio

De este modo pudo sobrevivir hasta el 5 de febrero 1940, día en que 4 autobuses llevaron a los prisioneros – bajo una helada de 28 grados bajo cero – a Nowy Port, filial del campo de concentración de Stutthof. Las penosas condiciones sanitarias aumentaban los efectos de la helada, del hambre, trabajos forzados y el trato inhumano que recibían los prisioneros. El único día de consuelo en aquella época fue el 21 de marzo, el Jueves Santo, cuando, en absoluto secreto y con la participación del P. Alojzy Liguda, el rector de Górna Grupa, lograron celebrar la Eucaristía y distribuir la comunión. Para el Padre Kubista aquella comunión se convirtió en el viático para su camino hacia el martirio. Es difícil imaginarse lo que sintió en aquella ocasión cuando permaneció con el Señor. Hasta entonces siempre sano, alegre y servicial, comenzó a debilitarse y caer cada vez más enfermo. Su organismo, debilitado y resfriado, no aceptaba la comida de los encarcelados. Y otro alimento no había. El exterminio de los clérigos estaba calculado y llevado a cabo por los nazi con un diabólico regocijo. El P. Estanislao tenía que hacer los mismos trabajos que los demás prisioneros: quitar la nieve, que no paraba de caer, o trasladarla sin ningún sentido de un lugar al otro. Muy sensible a los tratos inhumanos, sufría doblemente.

El 9 de abril de 1940, durante el traslado en vagones de animales al campo de concentración de Sachsenhausen, se resfrío más todavía. Esto le causó una pulmonía. A pesar de eso, fue obligado a realizar trabajos, reservados para los odiados “curatos”, que llevaban al agotamiento físico hasta a los más fuertes. “Los últimos días estaba ya tan enfermo, que sus vecinos tenían que llevarlo entre dos, cogido de los hombros, a la plaza de formaciones”. Lo soportaba todo con gran calma, entregado a la voluntad de Dios. El vigilante del grupo decidió darlo por muerto. Mandó tirarlo al retrete para que muriera allí. Pasó allí tres noches. El testigo ocular, P. Dominik Józef, describe de la siguiente manera las últimas horas del P. Kubista: “Cuando por la noche lo estuve envolviendo en una pobre manta, sin cojín ni sábanas, lo agradecía y susurraba además: «Esto ya no durará mucho. Estoy muy debilitado. ¡Dios mío, cómo quisiera regresar a Górna Grupa. Pero Dios por lo visto tiene otros planes. Que se cumpla su voluntad». Lo confesé en secreto. El día 26 de abril de 1940, cuando regresamos de la formación a la barraca, lo recostamos como siempre en el duro suelo de madera. Quedó allí recostado con la espalda, contra la pared, como en un ataúd. De repente vimos entrar al jefe de la barraca, nuestro inmediato superior, y nos formamos en fila. Era un prisionero alemán, delincuente profesional. ¡Cuánta gente inocente mandó éste al “otro mundo”! A las torturas previstas por el reglamento él añadía muchas de su propia iniciativa. Había muchos, sobre todo clérigos, contra quienes expresaba su odio con palabras y hechos. No perdía ninguna oportunidad para amargarles la vida. Nos saludó con su mirada como de un animal y después con satánica perversión posó sus ojos en el Padre Kubista. Se acercó a él y le dijo: «Ya no tienes por qué vivir». Con toda premeditación puso un pié en el pecho y con el otro pisó sobre la garganta. Con un salto aplastó a la vez los huesos del pecho y la garganta. Con un corto gruñido, y una mortal sacudida terminó la vida del mártir.

Beatificado por Juan Pablo II el día 13 de junio de 1999.

Akcje Misyjne

  • 1
banner ssps   banner kalendarz biblijny

Misjonarze piszą

  • 22... +

    o. Józef Gwóźdź SVD, PANAMA

    Od lutego 2017 roku każdy kolejny 22. dzień miesiąca to czas, kiedy budujemy „most modlitewny” łączący Polaków oraz Panamczyków, którzy są gospodarzami 34. Światowych Dni Młodzieży.

    CZYTAJ

  • Paradoks krzyża +

    o. Jacek Gniadek SVD, POLSKA

    Tajemnica krzyża – Bóg umiera po to, aby zbawić człowieka – zawiera w sobie pozorny paradoks dotyczący pojęcia zysku i straty. Śmierć na krzyżu – to, co dla jednych jest znakiem przegranej i końca wszystkiego, dla innych jest znakiem triumfu i początkiem nowego życia.

    CZYTAJ

  • Wielki Tydzień w Tafeto +

    o. Wojciech Niścigorski SVD, PNG

    Przed Mszą św. w Wielki Czwartek ogłaszam naszej starszyźnie parafialnej aby wyznaczała też kobiety, młodzież i dzieci ale jakoś opornie im to jeszcze idzie. Po Mszy św. próbujemy mieć adorację Jezusa w ciemnicy ale nie wiele ludzi zostaje w kościele bo wszyscy spieszą już do domu.

    CZYTAJ

  • Parafia Słowa Bożego w stolicy Madagaskaru +

    o. Zdzisław Grad SVD, MADAGASKAR

    Nasi nowi parafianie, są z dwóch wspólnot: francuskiej i tej malgaskiej. Tak, to interesująca specyfika naszej rodzącej się Parafii SVD - Słowa Bożego. Ale cieszymy się z tej różnorodności, która jeszcze bardziej uwypukla charakter misyjny, tak drogi właśnie misjonarzom Werbistom.

    CZYTAJ

  • 1
  • Szkoła - od szałasu do budynku

    MISJONARZ - wrzesień 2017

    Obecnie każda wioska chce mieć swoją szkołę podstawową. Zaczynają od budowy wielkiego szałasu, pokrytego suchą trawą.

    WIĘCEJ

  • W kraju niespodzianek

    MISJONARZ - wrzesień 2017

    Postanowiliśmy, że należy mu doradzić, by poszedł inną drogą życia niż kapłańska. Kiedy mu to oznajmiłem, bardzo się zmartwił.

    WIĘCEJ

  • Kluczem pokora, pokora, pokora

    MISJONARZ - wrzesień 2017

    Potrzeba wielkiej pokory i tej pokory trzeba się uczyć cały czas – to jest klucz do serc innych ludzi i do mądrości odkrywania Boga w innej kulturze.

    WIĘCEJ

  • 1
  • 2
  • 3

Werbiści na krańcach świata

  • Alice Springs (AUSTRALIA)

    Alice Springs leży niemal dokładnie w środku kontynentu australijskiego. Znajduje się 700 km od najbliższego oceanu i 1500 km od najbliższego dużego miasta. Najbardziej znane jest z powieści Nevila Shute’a „Miasteczko jak Alice”.

    Jest trzecim pod względem wielkości miastem Terytorium Północnego. Mieszka w nim prawie 30 tys. ludzi. Werbiści prowadzą tutaj parafię Niepokalanego Serca Maryi.

    WIĘCEJ
  • 1