wszystkie narody
Jesteśmy posłani, aby
poznały światło Słowa
istotną częścią
Wrażliwość na znaki czasu jest
naszego powołania misyjnego
oddajemy na służbę
Czas, talenty, prace i dobra wspólnoty
naszych misyjnych zadań

różnych narodowości

W naszych wspólnotach współbracia
żyją i pracują razem
pójść wszędzie
Gotowi jesteśmy
dokąd poślą nas przełożeni

misji kościoła

Wszystkie nasze prace służą
i temu są podporządkowane
poznali Boga,
Żyjemy tak, aby ludzie
którego im głosimy

opuścić ojczyznę.

Współbracia w każdej chwili muszą być gotowi
To istotna cecha naszego powołania.

stałość i wolność

Śluby zakonne dają
naszej misjonarskiej służbie

gdzie nie ma innych,

W pierwszym rzędzie idziemy tam,
którzy głosiliby Ewangelię

między ludźmi,

Pracujemy na rzecz sprawiedliwości
przeciwko egoizmowi i nadużywaniu władzy
Arrow
Arrow
Slider
  • 1 Spotkanie Przyjaciół Misji w Koluszkach
  • 2 Warsztaty dla świeckich współpracowników
  • 3 Dary z Polski dotarły do Afryki
  • 4 Potrójny jubileusz w Togo
  • 5 Nowe Vademecum SVD
  • 6 Misjonarz ze Śląska - o. Paul Schebesta SVD
  • 7 Inauguracja roku akademickiego
  • 8 Werbiści na krańcach świata: Czyta
  • 9 Relacja z Virgin Gorda po huraganie Irma
  • 10 "Klasycy misji" - konferencja naukowa
  • Spotkanie Przyjaciół Misji w Koluszkach

    POLSKA

    15 października w parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny odbyło się ostatnie w tym roku rejonowe Spotkanie Przyjaciół Misji Rodziny Arnoldowej.

    Spotkanie rozpoczęto modlitwą różańcową w intencji misji i nowych powołań misyjnych. Następnie odbyła się Eucharystia, której przewodniczył o. Krzysztof Malejko SVD, misjonarz z Wietnamu. On też wygłosił okolicznościową homilię.

    WIĘCEJ
  • Warsztaty dla świeckich współpracowników

    ŚWIAT

    Prawie 30 osób z kilkunastu krajów bierze udział w Warsztatach dla Świeckich Współpracowników, zorganizowanych w Nemi we Włoszech. Odbywają się w dniach 14-29 października.

    To doskonała okazja, by przedstawiciele działających z werbistami grup świeckich współpracowników lepiej poznali Zgromadzenie i nasz charyzmat.

    WIĘCEJ
  • Dary z Polski dotarły do Afryki

    ŚWIAT

    W ostatnim czasie staraniem Referatu Misyjnego z Pieniężna przygotowano i wysłano do Togo 2 kontenery zawierające dary polskich przyjaciół dzieła misyjnego.

    Odbiorcami przesłanych przedmiotów są misjonarze pracujący w Togo, a całość na miejscu koordynuje o. Marian Schwark SVD, pracujący w parafii w Kpalimé na południowym-zachodzie kraju.

    WIĘCEJ
  • Potrójny jubileusz w Togo

    ŚWIAT

    7 października, w 14. rocznicę kanonizacji św. Arnolda Janssena, zgromadzenia przez niego założone i działające w Togo obchodziły potrójny jubileusz.

    Podczas uroczystej Mszy dziękczynnej świętowano 125. rocznicę przybycia werbistów, 120. rocznicę przybycia Sióstr SSpS oraz 20. rocznicę przybycia Sióstr klauzurowych SSpSAP.

    WIĘCEJ
  • Nowe Vademecum SVD

    POLSKA

    Nakładem Wydawnictwa VERBINUM wydaliśmy właśnie nowe Vademecum SVD, czyli zbiór modlitw odmawianych w naszej wspólnocie zakonnej. Jego historia sięga samych początków Zgromadzenia.

    Modlitewnik przeznaczony jest jednak nie tylko dla werbistów, ale dla całej Rodziny Arnoldowej, czyli wszystkich, którzy chcą czerpać z bogatej duchowości pozostawionej nam przez naszego Założyciela.

    WIĘCEJ
  • Misjonarz ze Śląska - o. Paul Schebesta SVD

    POLSKA

    7 października w Muzeum Misyjno-Etnograficznym Księży Werbistów w Pieniężnie został otwarta nowa wystawa czasowa atytułowana „Misjonarz ze Śląska – O. Paul Schebesta SVD”.

    Wystawa powstała dzięki współpracy Koła Naukowego Antropologii Kultury Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie i Muzeum Misyjno-Etnograficznego Księży Werbistów w Pieniężnie.

    WIĘCEJ
  • Inauguracja roku akademickiego

    POLSKA

    7 października, w dzień Matki Bożej Różańcowej, w Misyjnym Seminarium Duchownym Księży Werbistów w Pieniężnie odbyła się uroczysta inauguracja nowego roku akademickiego.

    Wykładowcy i studenci, a także zaproszeni goście rozpoczęli uroczystość od Mszy Świętej, której przewodniczył o. Eryk Koppa SVD, Prowincjał Polskiej Prowincji Zgromadzenia Słowa Bożego.

    WIĘCEJ
  • Werbiści na krańcach świata: Czyta

    WERBIŚCI NA KRAŃCACH ŚWIATA

    Czyta (ros. Чита) to kilkusettysięczne miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji. Położna na trasie kolei transsyberyjskiej od 2008 roku jest stolicą nowo utworzonego Kraju Zabajkalskiego.

    Werbiści pracują w Czycie od 2015 roku. W Parafii św. Piotra i Pawła prowadzą regularną pracę duszpasterską. W niedzielnej liturgii bierze udział około 80 osób.

    WIĘCEJ
  • Relacja z Virgin Gorda po huraganie Irma

    ŚWIAT

    Właśnie dotarła do nas bezpośrednia relacja o. Jana Pastuszczaka SVD, pracującego na karaibskiej wyspie Virgin Gorda. Wyspa została całkowicie zniszczona przez huragan Irma, który przeszedł nad tym regionem świata na początku września

    Przez kilka dni po kataklizmie nie było kontaktu z Virgin Gorda. Nie mieliśmy też informacji, czy o. Pastuszczak jest bezpieczny. Wreszcie 13 września udało się potwierdzić, że jest cały i zdrowy.

    WIĘCEJ
  • "Klasycy misji" - konferencja naukowa

    POLSKA

    W dniach 7-8 października w Misyjnym Seminarium Duchownym w Pieniężnie odbyła się konferencja naukowa zatutułowana "Klasycy misji". Połączona została z uroczystością rozpoczęcia roku akademickiego 2017/18.

    Konferencja naukowa związana była również z 50. rocznicą śmierci o. Pawła Schebesty SVD, wybitnego etnologa i lingwisty, obrońcy ludów pierwotnych.

    WIĘCEJ

W DWÓCH SŁOWACH

  • Oto lista miejscowości i parafii, w których będzie można spotkać werbistów podczas tegorocznego Tygodnia Misyjnego, który rozpoczyna się Niedzielą Misyjną 22 października. WIĘCEJ
  • Książka

    Książka "Misja Panama" dostępna

    Można już zamawiać książkę "Misja Panama" autorstwa o. Józefa Gwoździa SVD. Zamówienia można dokonywać na specjalne dedykowanej stronie internetowej www.misjapanama.com.pl. WIĘCEJ
  • 1

banner marian zelazek

banner mszewieczyste  
banner marian zelazek
  • Rowerem przez Afrykę - wystawa w muzeum

    POLSKA

    Muzeum Misyjno-Etnograficzne w Pieniężnie włączyło się w organizację kolejnej wystawy. Tym razem eksponaty pieniężnieńskiej placówki ubogaciły wystawę zatytułowaną "Rowerem przez Afrykę. Wyprawa Kazimierza Nowaka 1931-1936" udostępnioną w Muzeum Historyczno-Etnograficznym w Chojnicach.

    WIĘCEJ
  • Przygotowania do ŚDM 2019 w Panamie

    ŚWIAT

    O. Józef Gwóźdź SVD, misjonarz w Panamie, zamieścił na swojej stronie internetowej relację z przygotowań kraju do Światowych Dni Młodzieży w 2019 roku.Fakt, że Panama, która liczy tylko ok 4 mln mieszkańców ma przyjąć w gościnę ok 2 mln pielgrzymów, jest ogromnym wyzwaniem tak dla Kościoła Katolickiego, jako bezpośredniego organizatora, jak i całego państwa.

    WIĘCEJ
  • Wystawa o redukcjach jezuickich

    8 lipca 2017 roku w Muzeum Misyjno-Etnograficznym Księży Werbistów w Pieniężnie została otwarta wystawa czasowa pod tytułem „Redukcje jezuickie”.

    Otwarcia wystawy dokonali o. Adam Michałek SVD, prorektor Misyjnego Seminarium Duchownego Księży Werbistów w Pieniężnie oraz o. Józef Maciołek SVD, prowincjał Nowogwinejskiej Prowincji SVD.

    WIĘCEJ
  • 1
  • 2
  • 3
quran 2784477 300px

Obraz Boga Islamu w interpretacji polskich publikacji katolickich
CZYTELNIA

church 233564 pixabay 300px

Religia w państwie demokratycznym
CZYTELNIA

marriagecongo

Inkulturacja sakramentu małżeństwa u ludu Jansi w Dem. Rep. Konga
CZYTELNIA

  • Galeria
  • Media
 
image

Misyjne Święto Młodych 2017

Tegoroczne Misyjne Święto Młodych odbyło się w dniach 30 czerwca - 2 lipca w Nysie. Gościliśmy m.in. rappera Arkadio i zespół Anastasis.


image

Zjazd misjonarzy i misjonarek 2017

Zjazd misjonarzy i misjonarek przebywających na urlopie w Polsce odbył się w dniach 6-9 lipca 2017 roku w Pieniężnie.

WIĘCEJ

Tekst poniższy stanowi fragment artykułu Aldony Marii Piwko "Małżenstwo i rodzina w hinduizmie", NURT SVD nr 2(2013) s. 215-239.

Numeracja paragrafów została zmieniona
na potrzeby internetowej wersji artykułu.

Rodzina w tradycji hinduistycznej jest społecznością połączoną, do której należą wszyscy męscy członkowie czterech żyjących pokoleń oraz trzy generacje przodków. Zmarłych z żyjącymi łączą więzy krwi, a także rytuały ofiarne. Z kolei umocnieniem wartości rodzinnych, a zarazem pielęgnowaniem jej tradycji jest wspólne zamieszkiwanie rodziny połączonej lub wielopokoleniowej.

Niewątpliwie taki model społeczności połączonej więzami krwi jest dobrym wzorem życia. Młodzi członkowie grupy mogą korzystać z doświadczeń starszych, natomiast seniorzy mają zapewnianą opiekę młodzieży. Jednak w dużej społeczności może dochodzić również do konfliktów oraz chęci zdobycia dominacji nad innymi członkami rodziny. Coraz częściej w Indiach zdarzają się procesy sądowe właśnie ze względu na ograniczenia panujące w rodzinach połączonych64.

Zwierzchnikiem zarządzającym sprawami społeczności rodzinnej jest starszy mężczyzna, który reprezentuje swoich krewnych wobec prawa oraz społeczności. Rodzina hinduska posiada ustrój hierarchiczny, a wewnętrzne relacje uzależnione są od płci oraz wieku.

Podobnie jak w kulturze muzułmańskiej, również w hinduizmie praktykowany jest rozdział płci we wzajemnych kontaktach65.

Zgodnie z etyką hinduizmu celem zawierania małżeństw jest podtrzymanie społeczeństwa, wzajemna opieka małżonków i wydawanie na świat potomstwa. Według świętych pism religijnych obowiązkiem żony jest oddanie i służba mężowi, a męża – opieka oraz ochrona żony. Dzieci natomiast są zobowiązane służyć, a także szanować rodziców. Ponadto dzieci winny szczególną opieką otaczać rodziców w ich starości. Hinduizm zakazuje małżeństw między członkami rożnych warn i uważa je za degenerację społeczną.

 

4.1. Planowanie rodziny

Spłodzenie oraz wychowanie potomka jest podstawowym zadaniem żony i męża w tradycji hinduskiej. Każde kolejne pokolenie staje się przyszłością całego społeczeństwa, zaś służba życiu stanowi centralny aspekt dharmy. Teksty religijne nakazują współżycie seksualne, bowiem prokreacja jest obowiązkiem małżonków. Dlatego w hinduskim rozumieniu planowanie rodziny oznacza poszukiwanie sposobów na zwiększenie płodności kobiety66.

Prawo religijne uznaje aborcję oraz sztuczne poronienie za ciężką zbrodnię, chociaż Indie – jako państwo świeckie – nie zakazują ich stosowania. Również stosowanie środków antykoncepcyjnych jest piętnowane67. Ze względu na religijne potępienie aborcji stosowane były różne kary za dokonanie tego czynu. Uważano, że dokonanie aborcji na dziecku służącej jest mniejszą zbrodnią, niż na dziecku z prawego łoża. Zawsze jednak kobieta dokonująca aborcji swojego dziecka uważana była za zbrodniarkę. Społeczeństwo traktowało taką osobę jak nieczystą oraz przynoszącą nieszczęście. W niektórych grupach społecznych zalecano nawet wypędzenie takiej kobiety.

Obecnie z różnych względów dopuszcza się niektóre formy kontroli urodzin68. Rozwój medycyny sprawił, że uczeni hinduscy rozważają legalność oraz dopuszczalność niektórych badań prenatalnych, w tym wczesne określenie płci dziecka. Problem ten jest dyskutowany ze względu na tradycyjny hinduski pogląd, który głosi, że kobieta znaczy mniej niż mężczyzna. Dlatego istnieje obawa usuwania żeńskich płodów.

Taka praktyka nie należy jednak do treści wiary hinduskiej i jest barbarzyństwem. Z zagrożeniem tym wiąże się również inny istotny element religijności hindusów. Małżeństwo powinno posiadać męskiego potomka, ponieważ tylko syn może odprawić rytuały pogrzebowe za zmarłego ojca69.

 

4.2. Dzieci

Dzieci w rodzinach hinduskich są traktowane dobrze i pobłażliwie, a nawet bywają rozpieszczane, aczkolwiek niemal od samego początku życia dzieci uczone są angażowania się w pomoc rodzinie.

Popularne przysłowie uczy, że syna winno się przez pierwsze pięć lat jego życia traktować jak króla, przez następne dziesięć jak niewolnika, a później jak przyjaciela. Przysłowie to najlepiej obrazuje pozycję syna, a później mężczyzny w społeczności hinduskiej. Synowie, od samego początku, są z wielu powodów ważniejsi niż córki. Córka często kojarzy się z problemami finansowymi, bowiem jej zamążpójście będzie wymagało posagu. Poza tym odejdzie z rodzinnego domu i będzie wspierać swoją pracą inną rodzinę, a także rodzić dzieci rodzinie męża. Syn natomiast jest przede wszystkim kontynuatorem linii swojego rodu, a także posiada udział we własności.

W Indiach dziedziczenie przechodzi po linii męskiej, a więc z ojca na syna. Mężczyzna przejmuje prawa oraz obowiązki w rodzinie, łącznie ze sprawowaniem rytuałów pogrzebowych70.

Mimo znacznej różnicy w statusie dziewczynki oraz chłopca, hinduizm praktykuje wiele obrzędów, a także rytuałów mających na celu zapewnienie pomyślnego przebiegu ciąży i urodzenia dziecka.

Gdy kobieta dowie się, że oczekuje dziecka, udaje się do świątyni, aby złożyć ofiarę. Rozpoczynają się również wówczas rytuały towarzyszące całemu okresowi ciąży, które zgodnie z wierzeniami ustrzegą matkę i dziecko przed tzw. złym spojrzeniem. Jednym ze sposobów uniknięcia nieszczęścia jest nacieranie brzucha ciężarnej kobiety ryżem i imbirem. Można również stosować różne amulety, talizmany i zaklęcia71.

 

4.2.1. Narodziny

Pierwszy obrzęd religijny odprawiany jest od razu po urodzeniu. Nazwany został dźatakarman i jest powitaniem nowej osoby w rodzinie. Wówczas ojciec kładzie rękę na główce dziecka i prosi o długie życie oraz o mądrość. W niektórych regionach na języku noworodka wypisuje się piórem nasyconym miodem lub masłem świętą sylabę „om”72, uważaną za „sylabę-nasienie” i dźwięk powstania wszechświata oraz tożsamą z osobą Wisznu. Dźwięk „om” stanowi fundament wszystkich hymnów wedyjskich. Ze względu na świętość tej sylaby najczęściej wymawia się ją samą73.

 

4.2.2. Nadanie imienia oraz zaprzestanie karmienia piersią

Zgodnie z wierzeniami hinduizmu z każdym etapem życia związane są uroczystości religijne. Pierwsza uroczystość odbywa się jedenastego lub dwunastego dnia po urodzeniu – jest to ceremonia nadania imienia noworodkowi74.

Wyboru imienia dokonują rodzice z przedstawionej przez astrologów listy. Wybrane imię powinno wskazywać na kastę, zawierać imię Boga oraz odnosić się do gwiazdy dziecka. Podczas ceremonii obecny jest brahmin, który odprawia pudźę. Natomiast ojciec trzykrotnie szepce imię do prawego ucha dziecka75. Około szóstego miesiąca życia odbywa się ceremonia zaprzestania karmienia dziecka piersią. Wówczas świętowane jest spożycie przez dziecko pierwszego stałego posiłku, którym najczęściej jest ryż ofiarny. Uroczystość ta jest sprawowana w świątyni, co w sposób szczególny podkreśla jej religijny oraz wyjątkowy charakter76.

 

4.2.3. Założenie „świętego sznura”

Ważną uroczystością religijną jest ceremonia założenia „świętego sznura” zwana upanajana. Oznacza ona wejście w dorosłość i przeznaczona jest dla chłopców z wyższych trzech kast. Dla chłopców z kasty brahminów obchodzona jest w wieku ośmiu lat, natomiast dla synów z kast kszatrijów i wajśjów w wieku jedenastu lat.

Wyjątkowość ceremonii podkreśla całkowita cisza podczas obrzędu, zaś otrzymanie świętego sznura oznacza ponowne, prawdziwe narodziny77.

Święty sznur, nazywany jadźńopawita, składa się z trzech pasm, które symbolizują obowiązki: 1) czczenia Boga zaopatrującego człowieka we wszystko, co potrzebne do życia; 2) miłości i szacunku do rodziców oraz 3) posłuszeństwo wobec pobożnych nauczycieli. „Podwójnie urodzony” powinien nosić sznur przez całe życie78.

Następnego dnia chłopiec po raz ostatni je razem z matką; posiłek ten jest celebrowany w uroczysty i podniosły sposób. Od tej chwili będzie spożywał posiłki tylko wśród mężczyzn. Kolejnym etapem ceremonii upanajana jest dostąpienie do wtajemniczenia. Nauczyciel przekazuje swojemu uczniowi świętą formułę, zwaną mantra gajatri, którą uczeń będzie miał obowiązek codziennie recytować. Mantra brzmi: „Przyjmijmy wspaniałe światło boga Sawitara. Niechaj oświeci on nasze myśli”79. Obrzędy kończą się złożeniem przysięgi; uczeń wyciąga rękę nad świętym ogniem i mówi: „Niechaj Agni (bóg ognia) mnie chroni i mi pomaga, niech Saraswati (bogini mądrości) da mi rozum i niech Surja (słońce) da mi światło”80.

W ten sposób chłopiec wstępuje w pierwszy etap życia, zostając uczniem brahmińskim. Od tej chwili, będąc brahmaczarinem, będzie uczył się od swojego mistrza i guru wed tekstów prawa81.

W wyborze odpowiedniego czasu na upanajanę pomaga astrolog. Podczas nauki mistrza i ucznia łączyć będzie szczególna więź, porównywalna do więzi pępowiny w łonie matki. Hinduizm wyjaśnia ową więź poprzez porównanie, jak przez pępowinę dziecko otrzymuje pokarm dla ciała, tak od guru uczeń otrzymuje pokarm duchowy82. Jednak dziś niewielu hinduskich chłopców przechodzi przez ten etap życia. Student powinien trwać w czystości seksualnej podczas nauki83.

 

4.2.4. Powinności dzieci

W wieku około 20 lat nauka zostaje zakończona. Mężczyzna jest gotowy do założenia rodziny i wykonywania zawodu. Od tej chwili będzie robił wszystko, aby przyczyniać się do dobrobytu swojej rodziny oraz społeczności. Ponadto zadaniem syna jest zapewnienie ciągłości rodu. Wreszcie na synu spoczywa obowiązek przejęcia funkcji zwierzchnika rodziny, gdy ojciec osiągnie trzeci etap życia84.

_____________________________ 

64 Zob. R. Tannahill, Historia seksu..., dz. cyt., s. 217-218.

65 Zob. W. Menski, Hinduizm..., dz. cyt., s. 52.

66 Tamże, s. 50.

67 Zob. hasło Planowanie rodziny, [w:] M. Klöcker, M. i U. Tworuschka, Etyka..., dz. cyt., s. 62.

68 Indie liczą 900 mln ludności, roczny przyrost naturalny netto wynosi 17 mln. Mimo tego Indie nie są przeludnione, a kraj mógłby wykarmić znacznie więcej mieszkańców. Jednak w Indiach istnieje problem ubóstwa i biedy, zwłaszcza na wsi oraz w slumsach wielkich miast. Zob. W. Menski, Hinduizm..., dz. cyt., s. 92.

69 Zob. hasło Planowanie rodziny..., dz. cyt., s. 62.

70 Zob. W. Menski, Hinduizm..., dz. cyt., s. 50-51.

71 Zob. M. i U. Tworuschka, Hinduizm..., dz. cyt., s. 42-43.

72 Zob. hasło Przełomowe momenty życia..., dz. cyt., s. 106.

73 Por. hasło Mantra Om, www.sathyasai.org.pl/nauki.php?tekst=t2.10.1 [dostęp: 22.07.2009].

74 Zob. M. Mejor, Hinduizm. Święta na drodze życia..., dz. cyt., s. 91.

75 Zob. hasło Przełomowe momenty życia..., dz. cyt., s. 106-107.

76 Zob. M. Mejor, Hinduizm. Święta na drodze życia..., dz. cyt., s. 91.

77 Tamże, s. 92.

78 Zob. M. i U. Tworuschka, Hinduizm..., dz. cyt., s. 43-45.

79 Tamże, s. 45.

80 Tamże, s. 43.

81 Zob. R. Tannahill, Historia seksu..., dz. cyt., s. 218.

82 Zob. M. i U. Tworuschka, Hinduizm..., dz. cyt., s. 43.

83 Zob. W. Menski, Hinduizm..., dz. cyt., s. 44.

84 Zob. R. Tannahill, Historia seksu..., dz. cyt., s. 219-220.

 

Aldona Maria Piwko - Absolwentka Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, doktor teologii (religiologia). Adiunkt Wydziału Teologicznego UKSW, współpracuje z Centrum Formacji Misyjnej i Wyższą Szkołą Teologiczno-Humanistyczną. Członek Rady Wspólnej Katolików i Muzułmanów, a także Komitetu ds. Dialogu z Religiami Niechrześcijańskimi Rady ds. Dialogu Religijnego Episkopatu Polski oraz Komitetu Głównego Misyjnej Olimpiady Znajomości Afryki. Współautorka programu kształcenia dla kierunku religioznawstwo na UKSW, promotor prac dyplomowych. Specjalistka w zakresie islamu, kultury i sztuki muzułmańskiej, a także religii niechrześcijańskich.

0
0
0
s2smodern

Akcje Misyjne

  • 1
banner ssps   banner kalendarz biblijny

Misjonarze piszą

  • Pożegnanie z Bocas... +

    o. Józef Gwóźdź SVD, PANAMA

    Poprosiłem moich przełożonych o zmianę. Podczas uroczystej niedzielnej Eucharystii – 8 października 2017 roku – nasz biskup, mons. Anibal Saldaña OAR, mianował dwóch nowych werbistów, którzy podejmą pracę w naszej parafii. Moja misjonarska działalność w Bocas del Toro dobiegła końca.

    CZYTAJ

  • Nasi imigranci i uchodźcy +

    o. Jacek Gniadek SVD, POLSKA

    Myślę, że najwyższy czas zauważyć, że w naszym kraju są już uchodźcy i migranci. Przyjeżdżają ci, którzy chcą. Najwięcej jest z Ukrainy. Dlaczego milion Ukraińców nie pojechało do Francji czy do Włoch? Ponieważ jest za daleko i prawdopodobnie wolą być u nas. Kultura i język podobny. A przede wszystkim bliżej do domu. Można w każdej chwili wrócić.

    CZYTAJ

  • Wielki Tydzień w Tafeto +

    o. Wojciech Niścigorski SVD, PNG

    Przed Mszą św. w Wielki Czwartek ogłaszam naszej starszyźnie parafialnej aby wyznaczała też kobiety, młodzież i dzieci ale jakoś opornie im to jeszcze idzie. Po Mszy św. próbujemy mieć adorację Jezusa w ciemnicy ale nie wiele ludzi zostaje w kościele bo wszyscy spieszą już do domu.

    CZYTAJ

  • Parafia Słowa Bożego w stolicy Madagaskaru +

    o. Zdzisław Grad SVD, MADAGASKAR

    Nasi nowi parafianie, są z dwóch wspólnot: francuskiej i tej malgaskiej. Tak, to interesująca specyfika naszej rodzącej się Parafii SVD - Słowa Bożego. Ale cieszymy się z tej różnorodności, która jeszcze bardziej uwypukla charakter misyjny, tak drogi właśnie misjonarzom Werbistom.

    CZYTAJ

  • 1
  • Nie udzieliłem chrztu proszącemu o chrzest

    MISJONARZ

    Zapytał, czy nie można od razu przyjąć chrztu, podobnie jak to się dzieje w przypadku dzieci. Odpowiedziałem, że nie da się tak od razu, potrzeba co najmniej trzech miesięcy nauki.

    WIĘCEJ

  • Bóg posyła na misje emerytów

    MISJONARZ

    Pracowaliśmy całe życie z dziećmi niewidomymi, więc idealnie się składało. Co prawda tam jest większość dzieci albinoskich, a niewidomych tylko kilka procent, ale to już był jakiś punkt zaczepienia.

    WIĘCEJ

  • Misje, muzyka, Paragwaj

    MISJONARZ

    Wiele rzeczy robiłam intuicyjnie, jak również spisywałam utwory ze słuchu. Pomocny był także internet. Na YouTube można podpatrzeć, jak grać dany utwór. To bardzo ułatwiło pracę, na bieżąco można było czerpać informacje.

    WIĘCEJ

  • 1
  • 2
  • 3

Werbiści na krańcach świata

  • Czyta (SYBERIA)

    Czyta (ros. Чита) to kilkusettysięczne miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji. Położna na trasie kolei transsyberyjskiej od 2008 roku jest stolicą nowo utworzonego Kraju Zabajkalskiego.

    Werbiści pracują w Czycie od 2015 roku. W Parafii św. Piotra i Pawła prowadzą regularną pracę duszpasterską. W niedzielnej liturgii bierze udział około 80 osób.

    WIĘCEJ
  • 1