wszystkie narody
Jesteśmy posłani, aby
poznały światło Słowa
istotną częścią
Wrażliwość na znaki czasu jest
naszego powołania misyjnego
oddajemy na służbę
Czas, talenty, prace i dobra wspólnoty
naszych misyjnych zadań

różnych narodowości

W naszych wspólnotach współbracia
żyją i pracują razem
pójść wszędzie
Gotowi jesteśmy
dokąd poślą nas przełożeni

misji kościoła

Wszystkie nasze prace służą
i temu są podporządkowane
poznali Boga,
Żyjemy tak, aby ludzie
którego im głosimy

opuścić ojczyznę.

Współbracia w każdej chwili muszą być gotowi
To istotna cecha naszego powołania.

stałość i wolność

Śluby zakonne dają
naszej misjonarskiej służbie

gdzie nie ma innych,

W pierwszym rzędzie idziemy tam,
którzy głosiliby Ewangelię

między ludźmi,

Pracujemy na rzecz sprawiedliwości
przeciwko egoizmowi i nadużywaniu władzy
Arrow
Arrow
Slider
  • 1 Obchody 100-lecia urodzin o. Mariana Żelazka
  • 2 Smak i piękno misyjnego życia
  • 3 Kongres powołaniowy w Rzymie
  • 4 Werbistowskie Studio Emmaus
  • 5 Trwa zbiórka na artykuły higieniczne dla Ukrainy
  • 6 24 lata schroniska dla dzieci w Angoli
  • 7 Spotkanie z misjonarzem
  • 8 Wystawa szopek bożonarodzeniowych
  • 9 Święcenia kapłańskie w Wirui
  • 10 Akcja Pomocy Kościołowi Misyjnemu - Adwent 2017
  • Obchody 100-lecia urodzin o. Mariana Żelazka

    POLSKA

    Rok 2018 przebiegał będzie w naszej Prowincji pod znakiem obchodów 100-lecia urodzin o. Mariana Żelazka SVD, misjonarza trędowatych w Indiach.

    Główne obchody zaplanowano na 20 stycznia 2018 roku w Poznaniu, gdzie zostanie odprawiona uroczysta Eucharystia oraz odbędzie się sympozjum poświęcone o. Marianowi.

    WIĘCEJ
  • Smak i piękno misyjnego życia

    ŚWIAT

    Stepan Tcergel SVD jest klerykiem z Irkucka we wschodniej części Syberii. We wrześniu 2016 roku, po zakończeniu studiów w seminarium duchownym w Sankt Peterspurgu, wyjechał na praktykę misyjną (OTP) na Papuę Nową Gwineę.

    Dziś dzieli się z nami swoimi doświadczeniami i przeżyciami, radościami i trudnościami przeżywanymi w Kraju Rajskiego Ptaka.

    WIĘCEJ
  • Kongres powołaniowy w Rzymie

    ŚWIAT

    W dniach 1-3 grudnia prawie 900 osób z całego świata uczestniczyło w Rzymie w Kongresie na temat duszpasterstwa powołań i życia konsekrowanego. Jego hasło brzmiało: „Chodźcie, a zobaczycie” (J 1,39).

    Spotkanie odbyło się w rzymskim Ateneo Pontificio „Regina Apostolorum”. Polską Prowincję SVD reprezentował o. Paweł Gałła SVD, prowincjalny Duszpasterz ds. Powołań.

    WIĘCEJ
  • Werbistowskie Studio Emmaus

    ŚWIAT

    Założone przez werbistów Studio Emmaus, działające w Diecezji Kenge w Demokratycznej Republice Kongo, od lat nagrywa audycje radiowe koncentrujące się na ważnych wydarzeniach roku liturgicznego.

    Audycje Studia Emmaus, emitowane 3 razy w tygodniu za pośrednictwem Bandundu Community Radio, nagrywane są przez współpracowników i wolontariuszy, a także werbistów.

    WIĘCEJ
  • Trwa zbiórka na artykuły higieniczne dla Ukrainy

    POLSKA

    Od października 2017 roku werbistowskie Centrum Migranta Fu Shenfu prowadzi akcję "Pomoc dla Ukrainy". Zbierane są środki na zakup artykułów higienicznych dla najsłabszych i najuboższych z terenów objętych wojną na Ukrainie.

    Na miejscu akcję koordynuje o. Wojciech Żółty SVD, na codzień pracujący w Wierzbowcu - niewielkiej wsi w rejonie łanowieckim obwodu tarnopolskiego.

    WIĘCEJ
  • 24 lata schroniska dla dzieci w Angoli

    ŚWIAT

    Działające w Luandzie i zarządzane przez werbistów Centrum Opieki nad Dziećmi im. Arnolda Janssena (CACAJ) obchodziło niedawno 24. rocznicę założenia.

    Dla wszystkich zaangażowanych w działalność Centrum była to okazja do wyrażenia wdzięczności współpracownikom, dobroczyńcom i oczywiście dzieciom, dla których centrum stało się domem.

    WIĘCEJ
  • Spotkanie z misjonarzem

    POLSKA

    7 grudnia w Szkole Podstawowej nr 21 im. Mikołaja Kopernika w Elblągu odbyło się spotkanie z misjonarzem. Jego gościem był. o Wiesław Dudar SVD, Dyrektor Refereatu Misyjnego z Pieniężna.

    Spotkanie stało się okazją do wyrażenia wdzięczności za udział szkoły w akcjach misyjnych, prowadzonych przez werbistów.

    WIĘCEJ
  • Wystawa szopek bożonarodzeniowych

    POLSKA

    Od 6 grudnia w Muzeum Kultury Ludowej w Węgorzewie oglądać można wystawę zatytułowaną "Boże Narodzenie na świecie. Szopki z krajów pozaeuropejskich".

    Eksponaty prezentowane na wystawie pochodzą ze zbiorów Muzeum Misyjno-Etnograficznego Księży Werbistów z Pieniężna.

    WIĘCEJ
  • Święcenia kapłańskie w Wirui

    ŚWIAT

    31 października w Wirui święcenia kapłańskie otrzymał diakon Andrew Masi SVD, który został przeznaczony do pracy misyjnej na Timorze Wschodnim.

    Sakramentu święceń udzielił bp Józef Roszyński SVD, ordynariusz Diecezji Wewak. Towarzyszli mu współbracia werbiści, w tym o. Józef Maciołek SVD, przełożony Prowincji Papui Nowej Gwinei.

    WIĘCEJ
  • Akcja Pomocy Kościołowi Misyjnemu - Adwent 2017

    POLSKA

    Wraz z rozpoczęciem Adwentu zachęcamy do włączenia się w organizowaną rokrocznie Werbistowską Adwentową Akcję Pomocy Kościołowi Misyjnemu. Tylko wspólnie możemy zaradzić wielu problemom, nieszczęściom i ludzkiej biedzie - tej materialnej, jak również duchowej.

    Wśród tegorocznych projektów misyjnych znalazły się mi.in.: pomoc Kościołowi na Wschodzie, zakup stacji drogi krzyżowej, obrazu Jana Pawła II czy paramentów liturgicznych.

    WIĘCEJ

W DWÓCH SŁOWACH

  • Odnowa w Duchu Świętym narzędziem nowej ewangelizacji

    Odnowa w Duchu Świętym narzędziem nowej ewangelizacji

    Nowa ewangelizacja nie może ograniczać się do mnożenia na siłę wyszukanych form animacji duszpasterskiej. I wszystkiego też nie można nazywać nową ewangelizacją, jak to ma miejsce w wielu parafiach. WIĘCEJ
  • Moje serce zostało zdobyte

    Moje serce zostało zdobyte

    Santa Cruz. Wreszcie docieramy do hogaru (sierocińca). Jest chyba pierwsza trzydzieści, środek nocy. Wokół mnie okropny klimat - pisze w reportażu z Boliwii Mateusz Włosiński, wolontariusz Werbistowskiego Wolontariatu Misyjnegoo APOLLOS. WIĘCEJ
  • 1

banner marian zelazek

banner mszewieczyste  
banner marian zelazek
  • Śląska Misja Boliwia

    POLSKA

    Studentki i absolwentki śląskich uczelni, działające w Werbistowskim Wolontariacie Misyjnym APOLLOS, w odpowiedzi na zachętę papieża Franciszka, by wstać z kanapy i ruszyć w świat, postanowiły wyjechać do Boliwii.

    Celem młodych ludzi jest wolontariat misyjny w czasie wakacji. Na miejscu chcieliby wspierać Siostry w pracy z dziećmi.

    WIĘCEJ
  • Dary z Polski dotarły do Afryki

    ŚWIAT

    Staraniem Referatu Misyjnego z Pieniężna przygotowano i wysłano do Togo 2 kontenery zawierające dary polskich przyjaciół dzieła misyjnego.

    Odbiorcami przesłanych przedmiotów są misjonarze pracujący w Togo, a całość na miejscu koordynuje o. Marian Schwark SVD, pracujący w parafii w Kpalimé na południowym-zachodzie kraju.

    WIĘCEJ
  • Rowerem przez Afrykę - wystawa w muzeum

    POLSKA

    Muzeum Misyjno-Etnograficzne w Pieniężnie włączyło się w organizację kolejnej wystawy. Tym razem eksponaty pieniężnieńskiej placówki ubogaciły wystawę zatytułowaną "Rowerem przez Afrykę. Wyprawa Kazimierza Nowaka 1931-1936" udostępnioną w Muzeum Historyczno-Etnograficznym w Chojnicach.

    WIĘCEJ
  • 1
  • 2
  • 3

Odnowa w Duchu Świętym narzędziem nowej ewangelizacji
CZYTELNIA

Biblia Arabica

Biblia Arabica. Inkulturacyjna działalność Kościoła w XVII wieku
CZYTELNIA

quran 2784477 300px

Obraz Boga Islamu w interpretacji polskich publikacji katolickich
CZYTELNIA

  • Galeria
  • Media
 
image

Tydzień Misyjny 2017

Jak co roku podczas tygodnia misyjnego gościliśmy w wielu miejscach w Polsce, by przekazać ducha misyjnego dzieciom, młodzieży i dorosłym.


image

Misyjne Święto Młodych 2017

Tegoroczne Misyjne Święto Młodych odbyło się w dniach 30 czerwca - 2 lipca w Nysie. Gościliśmy m.in. rappera Arkadio i zespół Anastasis.

WIĘCEJ

Tekst poniższy stanowi fragment artykułu Aldony Marii Piwko "Małżenstwo i rodzina w hinduizmie", NURT SVD nr 2(2013) s. 215-239.

Numeracja paragrafów została zmieniona
na potrzeby internetowej wersji artykułu.

Rodzina w tradycji hinduistycznej jest społecznością połączoną, do której należą wszyscy męscy członkowie czterech żyjących pokoleń oraz trzy generacje przodków. Zmarłych z żyjącymi łączą więzy krwi, a także rytuały ofiarne. Z kolei umocnieniem wartości rodzinnych, a zarazem pielęgnowaniem jej tradycji jest wspólne zamieszkiwanie rodziny połączonej lub wielopokoleniowej.

Niewątpliwie taki model społeczności połączonej więzami krwi jest dobrym wzorem życia. Młodzi członkowie grupy mogą korzystać z doświadczeń starszych, natomiast seniorzy mają zapewnianą opiekę młodzieży. Jednak w dużej społeczności może dochodzić również do konfliktów oraz chęci zdobycia dominacji nad innymi członkami rodziny. Coraz częściej w Indiach zdarzają się procesy sądowe właśnie ze względu na ograniczenia panujące w rodzinach połączonych64.

Zwierzchnikiem zarządzającym sprawami społeczności rodzinnej jest starszy mężczyzna, który reprezentuje swoich krewnych wobec prawa oraz społeczności. Rodzina hinduska posiada ustrój hierarchiczny, a wewnętrzne relacje uzależnione są od płci oraz wieku.

Podobnie jak w kulturze muzułmańskiej, również w hinduizmie praktykowany jest rozdział płci we wzajemnych kontaktach65.

Zgodnie z etyką hinduizmu celem zawierania małżeństw jest podtrzymanie społeczeństwa, wzajemna opieka małżonków i wydawanie na świat potomstwa. Według świętych pism religijnych obowiązkiem żony jest oddanie i służba mężowi, a męża – opieka oraz ochrona żony. Dzieci natomiast są zobowiązane służyć, a także szanować rodziców. Ponadto dzieci winny szczególną opieką otaczać rodziców w ich starości. Hinduizm zakazuje małżeństw między członkami rożnych warn i uważa je za degenerację społeczną.

 

4.1. Planowanie rodziny

Spłodzenie oraz wychowanie potomka jest podstawowym zadaniem żony i męża w tradycji hinduskiej. Każde kolejne pokolenie staje się przyszłością całego społeczeństwa, zaś służba życiu stanowi centralny aspekt dharmy. Teksty religijne nakazują współżycie seksualne, bowiem prokreacja jest obowiązkiem małżonków. Dlatego w hinduskim rozumieniu planowanie rodziny oznacza poszukiwanie sposobów na zwiększenie płodności kobiety66.

Prawo religijne uznaje aborcję oraz sztuczne poronienie za ciężką zbrodnię, chociaż Indie – jako państwo świeckie – nie zakazują ich stosowania. Również stosowanie środków antykoncepcyjnych jest piętnowane67. Ze względu na religijne potępienie aborcji stosowane były różne kary za dokonanie tego czynu. Uważano, że dokonanie aborcji na dziecku służącej jest mniejszą zbrodnią, niż na dziecku z prawego łoża. Zawsze jednak kobieta dokonująca aborcji swojego dziecka uważana była za zbrodniarkę. Społeczeństwo traktowało taką osobę jak nieczystą oraz przynoszącą nieszczęście. W niektórych grupach społecznych zalecano nawet wypędzenie takiej kobiety.

Obecnie z różnych względów dopuszcza się niektóre formy kontroli urodzin68. Rozwój medycyny sprawił, że uczeni hinduscy rozważają legalność oraz dopuszczalność niektórych badań prenatalnych, w tym wczesne określenie płci dziecka. Problem ten jest dyskutowany ze względu na tradycyjny hinduski pogląd, który głosi, że kobieta znaczy mniej niż mężczyzna. Dlatego istnieje obawa usuwania żeńskich płodów.

Taka praktyka nie należy jednak do treści wiary hinduskiej i jest barbarzyństwem. Z zagrożeniem tym wiąże się również inny istotny element religijności hindusów. Małżeństwo powinno posiadać męskiego potomka, ponieważ tylko syn może odprawić rytuały pogrzebowe za zmarłego ojca69.

 

4.2. Dzieci

Dzieci w rodzinach hinduskich są traktowane dobrze i pobłażliwie, a nawet bywają rozpieszczane, aczkolwiek niemal od samego początku życia dzieci uczone są angażowania się w pomoc rodzinie.

Popularne przysłowie uczy, że syna winno się przez pierwsze pięć lat jego życia traktować jak króla, przez następne dziesięć jak niewolnika, a później jak przyjaciela. Przysłowie to najlepiej obrazuje pozycję syna, a później mężczyzny w społeczności hinduskiej. Synowie, od samego początku, są z wielu powodów ważniejsi niż córki. Córka często kojarzy się z problemami finansowymi, bowiem jej zamążpójście będzie wymagało posagu. Poza tym odejdzie z rodzinnego domu i będzie wspierać swoją pracą inną rodzinę, a także rodzić dzieci rodzinie męża. Syn natomiast jest przede wszystkim kontynuatorem linii swojego rodu, a także posiada udział we własności.

W Indiach dziedziczenie przechodzi po linii męskiej, a więc z ojca na syna. Mężczyzna przejmuje prawa oraz obowiązki w rodzinie, łącznie ze sprawowaniem rytuałów pogrzebowych70.

Mimo znacznej różnicy w statusie dziewczynki oraz chłopca, hinduizm praktykuje wiele obrzędów, a także rytuałów mających na celu zapewnienie pomyślnego przebiegu ciąży i urodzenia dziecka.

Gdy kobieta dowie się, że oczekuje dziecka, udaje się do świątyni, aby złożyć ofiarę. Rozpoczynają się również wówczas rytuały towarzyszące całemu okresowi ciąży, które zgodnie z wierzeniami ustrzegą matkę i dziecko przed tzw. złym spojrzeniem. Jednym ze sposobów uniknięcia nieszczęścia jest nacieranie brzucha ciężarnej kobiety ryżem i imbirem. Można również stosować różne amulety, talizmany i zaklęcia71.

 

4.2.1. Narodziny

Pierwszy obrzęd religijny odprawiany jest od razu po urodzeniu. Nazwany został dźatakarman i jest powitaniem nowej osoby w rodzinie. Wówczas ojciec kładzie rękę na główce dziecka i prosi o długie życie oraz o mądrość. W niektórych regionach na języku noworodka wypisuje się piórem nasyconym miodem lub masłem świętą sylabę „om”72, uważaną za „sylabę-nasienie” i dźwięk powstania wszechświata oraz tożsamą z osobą Wisznu. Dźwięk „om” stanowi fundament wszystkich hymnów wedyjskich. Ze względu na świętość tej sylaby najczęściej wymawia się ją samą73.

 

4.2.2. Nadanie imienia oraz zaprzestanie karmienia piersią

Zgodnie z wierzeniami hinduizmu z każdym etapem życia związane są uroczystości religijne. Pierwsza uroczystość odbywa się jedenastego lub dwunastego dnia po urodzeniu – jest to ceremonia nadania imienia noworodkowi74.

Wyboru imienia dokonują rodzice z przedstawionej przez astrologów listy. Wybrane imię powinno wskazywać na kastę, zawierać imię Boga oraz odnosić się do gwiazdy dziecka. Podczas ceremonii obecny jest brahmin, który odprawia pudźę. Natomiast ojciec trzykrotnie szepce imię do prawego ucha dziecka75. Około szóstego miesiąca życia odbywa się ceremonia zaprzestania karmienia dziecka piersią. Wówczas świętowane jest spożycie przez dziecko pierwszego stałego posiłku, którym najczęściej jest ryż ofiarny. Uroczystość ta jest sprawowana w świątyni, co w sposób szczególny podkreśla jej religijny oraz wyjątkowy charakter76.

 

4.2.3. Założenie „świętego sznura”

Ważną uroczystością religijną jest ceremonia założenia „świętego sznura” zwana upanajana. Oznacza ona wejście w dorosłość i przeznaczona jest dla chłopców z wyższych trzech kast. Dla chłopców z kasty brahminów obchodzona jest w wieku ośmiu lat, natomiast dla synów z kast kszatrijów i wajśjów w wieku jedenastu lat.

Wyjątkowość ceremonii podkreśla całkowita cisza podczas obrzędu, zaś otrzymanie świętego sznura oznacza ponowne, prawdziwe narodziny77.

Święty sznur, nazywany jadźńopawita, składa się z trzech pasm, które symbolizują obowiązki: 1) czczenia Boga zaopatrującego człowieka we wszystko, co potrzebne do życia; 2) miłości i szacunku do rodziców oraz 3) posłuszeństwo wobec pobożnych nauczycieli. „Podwójnie urodzony” powinien nosić sznur przez całe życie78.

Następnego dnia chłopiec po raz ostatni je razem z matką; posiłek ten jest celebrowany w uroczysty i podniosły sposób. Od tej chwili będzie spożywał posiłki tylko wśród mężczyzn. Kolejnym etapem ceremonii upanajana jest dostąpienie do wtajemniczenia. Nauczyciel przekazuje swojemu uczniowi świętą formułę, zwaną mantra gajatri, którą uczeń będzie miał obowiązek codziennie recytować. Mantra brzmi: „Przyjmijmy wspaniałe światło boga Sawitara. Niechaj oświeci on nasze myśli”79. Obrzędy kończą się złożeniem przysięgi; uczeń wyciąga rękę nad świętym ogniem i mówi: „Niechaj Agni (bóg ognia) mnie chroni i mi pomaga, niech Saraswati (bogini mądrości) da mi rozum i niech Surja (słońce) da mi światło”80.

W ten sposób chłopiec wstępuje w pierwszy etap życia, zostając uczniem brahmińskim. Od tej chwili, będąc brahmaczarinem, będzie uczył się od swojego mistrza i guru wed tekstów prawa81.

W wyborze odpowiedniego czasu na upanajanę pomaga astrolog. Podczas nauki mistrza i ucznia łączyć będzie szczególna więź, porównywalna do więzi pępowiny w łonie matki. Hinduizm wyjaśnia ową więź poprzez porównanie, jak przez pępowinę dziecko otrzymuje pokarm dla ciała, tak od guru uczeń otrzymuje pokarm duchowy82. Jednak dziś niewielu hinduskich chłopców przechodzi przez ten etap życia. Student powinien trwać w czystości seksualnej podczas nauki83.

 

4.2.4. Powinności dzieci

W wieku około 20 lat nauka zostaje zakończona. Mężczyzna jest gotowy do założenia rodziny i wykonywania zawodu. Od tej chwili będzie robił wszystko, aby przyczyniać się do dobrobytu swojej rodziny oraz społeczności. Ponadto zadaniem syna jest zapewnienie ciągłości rodu. Wreszcie na synu spoczywa obowiązek przejęcia funkcji zwierzchnika rodziny, gdy ojciec osiągnie trzeci etap życia84.

_____________________________ 

64 Zob. R. Tannahill, Historia seksu..., dz. cyt., s. 217-218.

65 Zob. W. Menski, Hinduizm..., dz. cyt., s. 52.

66 Tamże, s. 50.

67 Zob. hasło Planowanie rodziny, [w:] M. Klöcker, M. i U. Tworuschka, Etyka..., dz. cyt., s. 62.

68 Indie liczą 900 mln ludności, roczny przyrost naturalny netto wynosi 17 mln. Mimo tego Indie nie są przeludnione, a kraj mógłby wykarmić znacznie więcej mieszkańców. Jednak w Indiach istnieje problem ubóstwa i biedy, zwłaszcza na wsi oraz w slumsach wielkich miast. Zob. W. Menski, Hinduizm..., dz. cyt., s. 92.

69 Zob. hasło Planowanie rodziny..., dz. cyt., s. 62.

70 Zob. W. Menski, Hinduizm..., dz. cyt., s. 50-51.

71 Zob. M. i U. Tworuschka, Hinduizm..., dz. cyt., s. 42-43.

72 Zob. hasło Przełomowe momenty życia..., dz. cyt., s. 106.

73 Por. hasło Mantra Om, www.sathyasai.org.pl/nauki.php?tekst=t2.10.1 [dostęp: 22.07.2009].

74 Zob. M. Mejor, Hinduizm. Święta na drodze życia..., dz. cyt., s. 91.

75 Zob. hasło Przełomowe momenty życia..., dz. cyt., s. 106-107.

76 Zob. M. Mejor, Hinduizm. Święta na drodze życia..., dz. cyt., s. 91.

77 Tamże, s. 92.

78 Zob. M. i U. Tworuschka, Hinduizm..., dz. cyt., s. 43-45.

79 Tamże, s. 45.

80 Tamże, s. 43.

81 Zob. R. Tannahill, Historia seksu..., dz. cyt., s. 218.

82 Zob. M. i U. Tworuschka, Hinduizm..., dz. cyt., s. 43.

83 Zob. W. Menski, Hinduizm..., dz. cyt., s. 44.

84 Zob. R. Tannahill, Historia seksu..., dz. cyt., s. 219-220.

 

Aldona Maria Piwko - Absolwentka Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, doktor teologii (religiologia). Adiunkt Wydziału Teologicznego UKSW, współpracuje z Centrum Formacji Misyjnej i Wyższą Szkołą Teologiczno-Humanistyczną. Członek Rady Wspólnej Katolików i Muzułmanów, a także Komitetu ds. Dialogu z Religiami Niechrześcijańskimi Rady ds. Dialogu Religijnego Episkopatu Polski oraz Komitetu Głównego Misyjnej Olimpiady Znajomości Afryki. Współautorka programu kształcenia dla kierunku religioznawstwo na UKSW, promotor prac dyplomowych. Specjalistka w zakresie islamu, kultury i sztuki muzułmańskiej, a także religii niechrześcijańskich.

0
0
0
s2smodern

Akcje Misyjne

  • 1
banner ssps   Animator, Misjonarz - prenumerata 2018

Misjonarze piszą

  • Pocieszenie +

    o. Józef Gwóźdź SVD, PANAMA

    Trwa Adwent. Taki czas, kiedy już wiadomo, że idzie, że się zbliża. Nie wystarczy tylko „latać za świecidełkami”. Trzeba na chwilę się zatrzymać i popatrzeć, jak to jest. W relacji do Boga i do innych ludzi. Może gdzieś jest czegoś za dużo, a w innym miejscu czegoś brakuje.

    CZYTAJ

  • Niepewność +

    o. Jacek Gniadek SVD, POLSKA

    W werbistowskim Centrum Migranta Fu Shenfu realizujemy od dwóch miesięcy mały projekt dla ofiar wojny na Ukrainie. Młodzi ludzie uciekają z terenów ogarniętych wojną. Emigrują do Polski i nazywamy ich imigrantami ekonomicznymi. Na miejscu pozostają, ci którzy nie mogą już podróżować. Osoby starsze i chorzy.

    CZYTAJ

  • Czuwajcie, bo Pan nadchodzi +

    o. Józef Trzebuniak SVD, POLSKA

    Jako ludzie chcielibyśmy znać odpowiedzi na wszystkie pytania. Bo przecież jesteśmy dorosłymi, a nie dziećmi, i używamy rozumu. Jednak dzisiaj Chrystus przypomina nam, że mamy czuwać. Dobrze przygotować się to znaczy oddać Jezusowi całą historię swojego życia.

    CZYTAJ

  • Kerygma - czy tylko dla pogan? +

    o. Zdzisław Grad SVD, MADAGASKAR

    Ma się wrażenie, że niewiele nauczyliśmy się przez minione lata jeśli chodzi o znaki czasu i nowe wyzwania jakie pojawiły się w Polsce i na świecie w dziedzinie przeżywania wiary. Chyba nie tędy droga, jeśli chcemy ożywić polskie duszpasterstwo. To tak jakby Kościół w Polsce znowu stanął w miejscu.

    CZYTAJ

  • 1
  • Każdy poród Bożym Narodzeniem

    MISJONARZ

    Na mojej obecnej misji, w Kwahu Tafo, mamy od 35 do 55 porodów miesięcznie. Prowadzimy również badania i leczenie kobiet w ciąży oraz opiekę poporodową.

    WIĘCEJ

  • Święta w Botswanie i Zimbabwe

    MISJONARZ

    Nasi wierni, którzy nie opuszczają Harare, przyjdą na Mszę św. w Wigilię Bożego Narodzenia, zaś kościoły na terenach wiejskich będą wypełnionepo brzegi rodzinami i gośćmi.

    WIĘCEJ

  • Nasze „problemy”

    MISJONARZ

    Obok stali ubodzy Afrykańczycy, którzy raczej czuli się zawstydzeni w tym odświętnym towarzystwie. Ich twarze były smutne, bez wyrazu i jakby bez nadziei.

    WIĘCEJ

  • Dwa Kościoły, jeden Duch

    MISJONARZ

    Popatrz na nie! Są w habitach, przyjmuje je nuncjusz, czegoś takiego nigdy nie doświadczyły w Chinach, gdzie często muszą się ukrywać. Takiechwile są ważne.

    WIĘCEJ

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4

Werbiści na krańcach świata

  • Rurópolis (BRAZYLIA)

    Rurópolis jest miastem położonym w amazońskiej dżungli, w stanie Pará na północy Brazylii, na skrzyżowaniu autostrady transamazońskiej (Rodovia Transamazônica) z drogą Cuiabá–Santarém.

    Werbiści pracują w Rurópolis od 1994 roku. Mają do obsługi 4 kościoły w mieście oraz 40 kaplic misyjnych w okolicznych wioskach (najdalsza położona jest 96 km od miasta)

    WIĘCEJ
  • 1