wszystkie narody
Jesteśmy posłani, aby
poznały światło Słowa
istotną częścią
Wrażliwość na znaki czasu jest
naszego powołania misyjnego
oddajemy na służbę
Czas, talenty, prace i dobra wspólnoty
naszych misyjnych zadań

różnych narodowości

W naszych wspólnotach współbracia
żyją i pracują razem
pójść wszędzie
Gotowi jesteśmy
dokąd poślą nas przełożeni

misji kościoła

Wszystkie nasze prace służą
i temu są podporządkowane
poznali Boga,
Żyjemy tak, aby ludzie
którego im głosimy

opuścić ojczyznę.

Współbracia w każdej chwili muszą być gotowi
To istotna cecha naszego powołania.

stałość i wolność

Śluby zakonne dają
naszej misjonarskiej służbie

gdzie nie ma innych,

W pierwszym rzędzie idziemy tam,
którzy głosiliby Ewangelię

między ludźmi,

Pracujemy na rzecz sprawiedliwości
przeciwko egoizmowi i nadużywaniu władzy
Arrow
Arrow
Slider
  • 1 Przygotowania do remontu kościoła w Bytomiu
  • 2 Spotkanie ministrantów werbistowskich parafii
  • 3 Ulewy i powódź na Tortoli
  • 4 Przygotowania do ŚDM 2019 w Panamie
  • 5 Wystawa o księdzu-pszczelarzu
  • 6 Świeccy inicjatorami adoracji
  • 7 Wakacje z Bogiem dla dzieci z Kaliningradu
  • 8 Spektakl na zakończenie warsztatów
  • 9 Obchody rocznicy urodzin Romana Dmowskiego
  • 10 Rowerem przez Afrykę - wystawa w muzeum
  • Przygotowania do remontu kościoła w Bytomiu

    POLSKA

    Z końcem lipca został złożony do Urzędu Marszałkowskiego w Katowicach projekt o dofinansowanie z Funduszy Unii Europejskiej generalnego remontu werbistowskiego kościoła św. Małgorzaty w Bytomiu oraz jego najbliższego otoczenia.

    Cegiełki, z których dochód przeznaczony jest na pokrycie wkładu własnego werbistów, można nabyć na furcie Domu Misyjnego w Bytomiu, a także po każdej Mszy św. w zakrystii kościoła.

    WIĘCEJ
  • Spotkanie ministrantów werbistowskich parafii

    POLSKA

    W najbliższy weekend, 19-21 sierpnia, odbędzie się w Jastarni spotkanie ministrantów werbistowskich parafii, organizowane jest przez Apostolat Powołaniowy Polskiej Prowincji SVD.

    Spotkanie odbędzie się w Ośrodku Duszpastersko-Wypoczynkowy im. św. Jana Pawła II, należącym do Stowarzyszenia Pomocy Rodzinie DROGA z Białegostoku. Jak dotychczas udział zgłosiło około 50 ministrantów i ich opiekunów, między innymi z werbistowskich parafii z Kleosina, Pieniężna, Chludowa i Nysy.

    WIĘCEJ
  • Ulewy i powódź na Tortoli

    ŚWIAT

    W poniedziałek, 7 sierpnia, karaibską wyspę Tortola nawiedziły monstrualne ulewy, które doprowadziły do powodzi i zdewastowały wyspę.

    W Road Town, głównym mieście wyspy, nurt wody o wysokości 1,5 metra niósł ulicami mieszankę ziemi, połamanych drzew i ścieków z przydomowych szamb. Prowadzony przez werbistów kościół św. Williama został zalany.

    WIĘCEJ
  • Przygotowania do ŚDM 2019 w Panamie

    ŚWIAT

    Pod względem zaludnienia wielkość Panamy można porównać z jedną większą diecezją w Polsce. Można sobie zatem wyobrazić ogrom pracy, które musiałby wykonać ta diecezja organizując całe obchody Światowych Dni Młodzieży.

    Proporcje są jeszcze bardziej wyraziste, jeśli weźmiemy pod uwagę, że Panama dysponuje jednym lotniskiem, jedną dobrą drogą i funkcjonuje tam 90 parafii, w których posługuje 12 kapłanów.

    WIĘCEJ
  • Wystawa o księdzu-pszczelarzu

    POLSKA

    8 sierpnia w Muzeum Misyjno-Etnograficznym Księży Werbistów w Pieniężnie udostępniono zwiedzającym nową wystawę czasową zatytułowaną „Jan Dzierżon”. Wystawa pochodzi ze zbiorów Muzeum w Kluczborku.

    Celem wystawy jest ukazanie postaci Jana Dzierżona, niezwykłego księdza-naukowca, pochodzącego z Łowkowic koło Kluczborka, ze szczególnym podkreśleniem jego działalności w dziedzinie pszczelarstwa.

    WIĘCEJ
  • Świeccy inicjatorami adoracji

    POLSKA

    W każdą środę o godz. 20.00 w kaplicy Domu Misyjnego św. Stanisława Kostki w Chludowie trwa godzinna Adoracja Najświętszego Sakramentu. Gromadzą się na niej mieszkańcy tutejszej parafii oraz okolic Chludowa.

    Inicjatorami środowej Adoracji w klasztorze są ludzie świeccy, którzy chcą wielbić Boga i trwać na modlitwie. W Adoracji uczestniczą także Werbiści z Domu Misyjnego w Chludowie oraz Siostry Służebnice Ducha Świętego.

    WIĘCEJ
  • Wakacje z Bogiem dla dzieci z Kaliningradu

    ŚWIAT

    W Kulikowie w Obwodzie Kaliningradzkim zakończyły się Wakacje z Bogiem dla dzieci z grekokatolickiej Parafii Bożego Narodzenia w Kaliningradzie.

    W wakacyjnym wypoczynku, zorganizowanym przez o. Andrzeja Zalewskiego SVD, wzięło udział 15 dzieci i 15 dorosłych opiekunów. Oprócz dzieci grekokatolickich były także dzieci z rodzin prawosławnych i staroborzędowców.

    WIĘCEJ
  • Spektakl na zakończenie warsztatów

    POLSKA

    6 sierpnia, podczas IV turnusu Wakacji z Misjami w Ocyplu, odbyła się premiera spektaklu "Dawid i Goliat", wieńcząca dziesięciodniowe warsztaty teatralno-muzyczne.

    Premiera została entuzjastycznie przyjęta przez zgromadzoną publiczność, składającą się głównie z gości zaproszonych na przedstawienie.

    WIĘCEJ
  • Obchody rocznicy urodzin Romana Dmowskiego

    POLSKA

    5 sierpnia w klasztorze Misjonarzy Werbistów w Chludowie odbyły się obchody 153 rocznicy urodzin śp. Romana Dmowskiego, którego pałac w 1934 roku stał się Domem Misyjnym.

    Roman Dmowski w 1922 roku kupił po niemieckich osadnikach pałac w Chludowie wraz z przylegającym do niego parkiem. W 1934 roku sprzedał pałac i park Werbistom, którzy administrują nim do dziś.

    WIĘCEJ
  • Rowerem przez Afrykę - wystawa w muzeum

    POLSKA

    Muzeum Misyjno-Etnograficzne Księży Werbistów w Pieniężnie włączyło się w organizację kolejnej wystawy.

    Tym razem eksponaty pieniężnieńskiej placówki ubogaciły wystawę zatytułowaną "Rowerem przez Afrykę. Wyprawa Kazimierza Nowaka 1931-1936" udostępnioną w Muzeum Historyczno-Etnograficznym w Chojnicach.

    WIĘCEJ

W DWÓCH SŁOWACH

  • 1
banner kalendarz biblijny   banner mszewieczyste
  • Wystawa o redukcjach jezuickich

    8 lipca 2017 roku w Muzeum Misyjno-Etnograficznym Księży Werbistów w Pieniężnie została otwarta wystawa czasowa pod tytułem „Redukcje jezuickie”.

    Otwarcia wystawy dokonali o. Adam Michałek SVD, prorektor Misyjnego Seminarium Duchownego Księży Werbistów w Pieniężnie oraz o. Józef Maciołek SVD, prowincjał Nowogwinejskiej Prowincji SVD.

    WIĘCEJ
  • Światowe Dni Młodzieży od innej strony

    POLSKA

    Wydawnictwo VERBINUM wydało książkę autorstwa Olgierdy Furmanek i o. Henryka Ślusarczyka prezentującą doświadczenia tlumaczy symultanicznych pracujących podczas Światowych Dni Młodzieży w Krakowie.

    WIĘCEJ
  • Madonny Świata w Pieniężnie

    4 maja 2017 roku w kościele Misyjnego Seminarium Duchownego Księży Werbistów w Pieniężnie została otwarta wystawa czasowa zatytułowana „Madonny Świata”.

    W skład ekspozycji wchodzi 18 plansz przedstawiających Maryję z 15 różnych sanktuariów na świecie.

    WIĘCEJ
  • 1
  • 2
  • 3
papiez2017 05824

Misyjne impulsy Papieża Franciszka
CZYTELNIA

mosque 1603765 500x300

Dialog życia z wyznawcami islamu
CZYTELNIA

marriagecongo

Inkulturacja sakramentu małżeństwa u ludu Jansi w Dem. Rep. Konga
WKRÓTCE

  • Galeria
  • Media
 
image

Misyjne Święto Młodych 2017

Tegoroczne Misyjne Święto Młodych odbyło się w dniach 30 czerwca - 2 lipca w Nysie. Gościliśmy m.in. rappera Arkadio i zespół Anastasis.


image

Zjazd misjonarzy i misjonarek 2017

Zjazd misjonarzy i misjonarek przebywających na urlopie w Polsce odbył się w dniach 6-9 lipca 2017 roku w Pieniężnie.

WIĘCEJ

Alojzy Liguda naquit le 23 janvier 1898 à Winau (Haute Silésie) comme le dernier de sept enfants. L'atmosphère de générosité et de piété de la maison familiale eut une grande influence sur sa vocation religieuse. Son père était très actif dans la vie paroissiale, il organisait des pèlerinages à pied aux sanctuaires de Wambierzyce et de Mont-Sainte-Anne. La lecture des revues missionnaires orienta le jeune Alojzy vers la Société du Verbe Divin. A l'âge de quinze ans, Alojzy entra au Petit Séminaire de la SVD à Neisse. Ses études secondaires furent interrompues par la guerre 1914-1918. Alojzy fut enrôlé dans l'armée en 1917 et envoyé sur le front français comme canonnier.liguda obr

Il eut son bac en 1920 et commença le noviciat à Sankt Gabriel près de Vienne. Il prononça ses premiers vœux en 1921, après quoi il fit un stage d'un an au Petit Séminaire de Mehlsack (Pieniezno) où il enseignait le latin et les mathématiques. De retour à Sankt Gabriel il étudia la théologie et, le 26 mai 1927, il fut ordonné prêtre. Bien qu'il eût désiré devenir missionnaire en Chine ou en Nouvelle Guinée, il reçut une affectation pour la Pologne. A Poznan il étudia la littérature polonaise et obtint la maîtrise en 1934. Restant encore étudiant, il fut aumônier à l'école des Sœurs Ursulines. Sur l'insistance des sœurs et des élèves il publia ses conférences spirituelles en deux recueils : "Audi filia" et "En avant et plus haut" qui reçurent un très bon accueil. Ces recueils contiennent des réflexions profondes sur le rôle de la femme dans le monde sur la base des textes bibliques. Le père Alojzy publia encore un recueil de commentaires sur les lectures dominicales intitulé "Pain et sel". Ce livre dévoile la personnalité de l'auteur. En se référant aux paroles de Jésus Christ : "Je suis sorti d’auprès du Père, et je suis venu dans le monde", il écrit : «Il faut seulement que je me rappelle ces paroles à temps pour me réconforter. Elles me garderont de la tristesse, me protégeront du désespoir. Je porterai haut la tête malgré les échecs et l’humiliation. On peut me maltraiter mais on ne peut pas m'avilir. Les révolutions peuvent annuler tous mes diplômes et titres mais la filiation divine, personne ne peut me l'arracher. Que je pourrisse dans la prison, que je crève de froid, je répéterai sans cesse Exivi a Patre, Dieu sera pour toujours mon Père.»

Après ses études, le père Alojzy fut nommé professeur de la langue polonaise et d'histoire au Petit Séminaire de Górna Grupa. Les dimanches et les jours de fêtes il célébrait la Messe à la garnison de Grupa ; pendant les vacances il prêchait des retraites. En juin 1939, il fut nommé recteur du Petit Séminaire. Quand éclata la guerre, le séminaire devint un camp d'internement pour les prêtres habitant la maison, auxquels s'ajoutaient, à partir de 29 octobre 1939, environ 80 prêtres et séminaristes du diocèse de Chelmno. Un des prêtres internés, l'abbé Malak, dans son livre "Calotins dans les camps", écrit : «Nous étions reçus par le Père Recteur Liguda. Sa grande silhouette en soutane circulait courageusement entre les S.S. Cela réconfortait les prêtres internés. Les jours et semaines suivants il réconfortait les camarades par son humour et sa générosité. On l'écoutait volontiers parce qu'il parlait comme un prophète, attisait l'espoir et avait toujours de bonnes paroles.» On pensait que les prêtres seraient libérés. Cependant, le 11 novembre, on emmena quinze prêtres et deux séminaristes dans la forêt de Grupa où ils furent fusillés. Le père Liguda essaya de consoler les prêtres accablés par cette nouvelle. Il était pourtant conscient que la situation était devenue dangereuse. Comme guidé par un pressentiment, il envoya à sa famille des vœux de Noël sur une carte montrant le Christ portant la croix, suivi de prêtres, chacun avec une croix à la main.

Le 5 février 1940, les internés furent transférés à Nowy Port, filiale du camp de concentration de Stutthof. Dans des conditions de faim, de saleté, de travail forcé et sous les coups des oppresseurs, le père Alojzy restait " une bonne âme " pour ses camarades. C'était surtout grâce à lui que la messe de Jeudi Saint put être célébrée. Début avril, le père Liguda avec une partie des prisonniers fut transporté au camp de Grenzdorf, puis à Sachsenhausen. Cela ressemblait à un passage du purgatoire à l'enfer. Le sort lui était plus favorable. Grâce à sa parfaite connaissance de la langue allemande, il fut assigné à l'enseignement de cette langue aux prisonniers. L'un d'eux décrit ainsi ses leçons : «On commençait par envoyer des gardes aux fenêtres pour qu'ils puissent avertir dès qu'un S.S. s'approchait. Le père Liguda racontait des blagues ou prêchait des conférences sur divers sujets. Parfois un des prêtres-prisonniers partageait son savoir.»

On pensait que le père Liguda serait libéré. Le Généralat SVD, la Nonciature à Berlin, la famille, même un pasteur protestant que le père avait défendu contre les représailles firent des démarches en vue de sa libération. Mais les chances étaient faibles parce que le père Liguda appartenait à la classe des intellectuels polonais qui constituaient la cible privilégiée des persécutions.

Le 14 décembre 1940, le père Alojzy fut transféré à Dachau où il reçut le numéro 22604. Malgré les conditions inhumaines, il ne perdait pas son attitude d’humour. En janvier 1941, une épidémie de gale frappa le camp. Le père Alojzy en devint aussi victime… Très affaibli par la maladie, il fut assigné au groupe de transport : un travail qui demandait pourtant beaucoup de force. Le kapo de ce groupe, Rogler, était connu pour sa brutalité. Un jour, l’un des prisonniers russes alluma une cigarette dans le dépôt, ce qui était considéré comme un crime. Tout à coup Rogler entra dans le dépôt. Il éteignit vite la cigarette mais la fumée se faisait encore sentir. Rogler demanda au père Liguda de dire qui avait fumé. La situation était tendue. Le père prit la responsabilité sur lui et répondit que c'était lui. Le kapo enragé le prit dans sa chambre et le frappa fort au visage. Puis fatigué, il contrôla les vêtements du père et ne trouvant pas de cigarettes, il lui demanda où il les avait cachées. Le père Alojzy répondit qu'il n'en avait pas : «J'ai fumé mais pas aujourd'hui». Les tortures se terminèrent par l'aveu du coupable mais le kapo retint l'attitude du père.

A la suite des tortures et de l'épuisement, l'organisme du père montrait les symptômes de la tuberculose. Il fut transféré à l'hôpital du camp. Il put s'y rétablir, surtout que la nourriture était meilleure et il reçut aussi des paquets de sa famille. Mais inopinément il fut assigné au groupe d’invalides. Il comprit que cela signifiait la mort. Il écrivit à sa famille : «Ma mère aura bientôt 84 ans. Autant je lui souhaite sincèrement une très longue vie, autant je ne voudrais pas qu'elle survive à son benjamin. Cela signifierait pour elle une tragédie. Quant à moi, je pense souvent que je reverrai bientôt mon père et mes frères décédés. Peut-être la Providence veut-elle que je sois plus mûr et plus riche spirituellement et pour cela il me faut encore souffrir.»

Le groupe de dix prisonniers auquel appartenait le père Alojzy, fut bestialement noyé, la nuit de 8 décembre 1942. Il paraît que, sous l’insistance du kapo, on arrachait tout d'abord des lames de peau du père Alojzy avant de le noyer. Un des exécuteurs devait avoir dit qu'il ne voudrait plus jamais commettre de telles bestialités, tant il était dégoûté. Le kapo se vengea du père parce que celui-ci défendait les malades et réclamait le juste partage de la nourriture. Ayant mis le nom du père Alojzy sur la liste des invalides, il veilla à ce qu'il meure d'une manière atroce.

Ses camarades gardèrent du père Liguda le souvenir d'un homme providentiel. Il aidait les prêtres, surtout les vieux et les malades. Il les défendait. Dans les conditions du camp il essayait de vivre comme prêtre et supportait à la fois le mépris des athées, des communistes et des kapos qui ridiculisaient la religion et le sacerdoce. Par son comportement exemplaire, par ses qualités intellectuelles et spirituelles, il faisait taire beaucoup d'athées. Il devint très rapidement le guide des prisonniers. Il était considéré comme un saint. On voulait se débarrasser d'un " calotin audacieux ". Les nazis le maltraitaient mais le respectaient aussi parce qu'il parlait bien et défendait toujours les prisonniers sans chercher de profit personnel. Ceux-ci avaient toujours confiance en lui parce que c'était un homme honnête, juste, un vrai prêtre. Pour beaucoup il était un soutien moral, une âme fraternelle. Il ne perdait jamais la tête et gardait toujours confiance, contemplant déjà une autre réalité et répétant souvent «Dieu sait tout.»

Il a été béatifié par le pape Jean-Paul II, le 13 juin 1999, à Varsovie, parmi les 108 martyrs polonais de la Seconde Guerre mondiale.

 

Akcje Misyjne

  • 1
banner ssps  

Misjonarze piszą

  • Męczennicy z Lyonu i zamach w Barcelonie +

    o. Jacek Gniadek SVD, POLSKA

    Dzisiaj cały dzień we francuskim radiu było o zamachu. Dziennikarz, który rozmawiał z Hiszpanami na miejscu w Barcelonie, jak mantra ciągle powtarzał: Vous n’avez pas peur, vous n’avez pas peur…. Młodzi Hiszpanie odpowiadali, że się nie boją. – Jutro wszystko wrócili do normalności, pójdziemy do pracy, na zakupy – mówili.

    CZYTAJ

  • Boquete +

    o. Józef Gwóźdź SVD, PANAMA

    Od ponad tygodnia przebywam w Parafii pw. św. Franciszka w Dolega, której proboszczem od niedawna jest jest o. Józef Zapolski SVD. Tak więc, dzięki Bogu, nie jestem już jedynym polskim misjonarzem w Panamie.

    CZYTAJ

  • Wielki Tydzień w Tafeto +

    o. Wojciech Niścigorski SVD, PNG

    Przed Mszą św. w Wielki Czwartek ogłaszam naszej starszyźnie parafialnej aby wyznaczała też kobiety, młodzież i dzieci ale jakoś opornie im to jeszcze idzie. Po Mszy św. próbujemy mieć adorację Jezusa w ciemnicy ale nie wiele ludzi zostaje w kościele bo wszyscy spieszą już do domu.

    CZYTAJ

  • Parafia Słowa Bożego w stolicy Madagaskaru +

    o. Zdzisław Grad SVD, MADAGASKAR

    Nasi nowi parafianie, są z dwóch wspólnot: francuskiej i tej malgaskiej. Tak, to interesująca specyfika naszej rodzącej się Parafii SVD - Słowa Bożego. Ale cieszymy się z tej różnorodności, która jeszcze bardziej uwypukla charakter misyjny, tak drogi właśnie misjonarzom Werbistom.

    CZYTAJ

  • 1
  • ŚDM okiem misjonarza w Kostaryce

    MISJONARZ

    W krakowskich Brzegach znalazłem się w miejscu, którędy przechodził prezydent Panamy, Juan Carlos Varela. Wykorzystałem okazję, aby pogratulować organizacji kolejnych Światowych Dni Młodzieży.

    WIĘCEJ

  • Mój brat, Picky Dread

    MISJONARZ

    Wybudował sobie dom ze starych beczek. Kiedy wracał z buszu z warzywami, niosąc wszystko na głowie, upadł tak nieszczęśliwie, że złamał sobie kręgosłup w dwóch miejscach.

    WIĘCEJ

  • Żołnierz Chrystusa

    MISJONARZ

    Cechą specyficzną pracy misyjnej jest to, że misjonarz przychodzi do ludzi, a nie odwrotnie. Dlatego w każdej wiosce, którą odwiedzam, jest kaplica. Niektóre z nich były zbudowane w latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku.

    WIĘCEJ

  • 1
  • 2
  • 3

Misje na zdjęciach - AZJA

TO JEST PRÓBA POP-UP BOX

To jest próba pop-up box

To jest próba pop-up box

To jest próba pop-up box

afamily