wszystkie narody
Jesteśmy posłani, aby
poznały światło Słowa
istotną częścią
Wrażliwość na znaki czasu jest
naszego powołania misyjnego
oddajemy na służbę
Czas, talenty, prace i dobra wspólnoty
naszych misyjnych zadań

różnych narodowości

W naszych wspólnotach współbracia
żyją i pracują razem
pójść wszędzie
Gotowi jesteśmy
dokąd poślą nas przełożeni

misji kościoła

Wszystkie nasze prace służą
i temu są podporządkowane
poznali Boga,
Żyjemy tak, aby ludzie
którego im głosimy

opuścić ojczyznę.

Współbracia w każdej chwili muszą być gotowi
To istotna cecha naszego powołania.

stałość i wolność

Śluby zakonne dają
naszej misjonarskiej służbie

gdzie nie ma innych,

W pierwszym rzędzie idziemy tam,
którzy głosiliby Ewangelię

między ludźmi,

Pracujemy na rzecz sprawiedliwości
przeciwko egoizmowi i nadużywaniu władzy
previous arrow
next arrow
Slider

Misjonarz na Post 2020

Wraz z rozpoczęciem Wielkiego Postu 2020 wystartowała kolejna edycja akcji „Misjonarz na Post”, której celem jest objęcie opieką modlitewną polskich misjonarzy i misjonarki.

Akcja cieszy się niesłabnącą i rosnącą popularnością. Zaledwie w ciągu pierwszych kilku dni włączyło się w nią ponad 40 tys. ludzi.

Więcej…

Zakończyła się akcja misyjna „Uczniowie - Uczniom”

Październik 2019 roku został ogłoszony przez papieża Franciszka Nadzwyczajnym Miesiącem Misyjnym. Ten wyjątkowy czas zapoczątkował wiele pięknych dzieł misyjnych, ale i otworzył oczy wielu ludzi na konieczność włączania się w działania misyjne Kościoła. W związku z tym Referat Misyjny Księży Werbistów w Pieniężnie, przy współpracy z p. Anną Machul, nauczycielką z Gdańska, zorganizował zbiórkę przyborów szkolnych dla uczniów w Togo.

Temat zainteresował wielu nauczycieli i kapłanów, a przede wszystkim uczniów, którzy chcieli podzielić się tym, co posiadają z innymi.

Więcej…

Kolejne kontenery wysłane do Togo

17 lutego 2020 roku zostały wysłane z Pieniężna kolejne dwa kontenery do Togo. W ten sposób, ponownie w ciągu ostatnich kilkunastu miesięcy, pomoc trafi do placówek misyjnych znajdujących się w tym afrykańskim kraju.

Wśród wysłanych sprzętów znalazły się między innymi: fotel ginekologiczny do jednej z misyjnych placówek zdrowia, drobny sprzęt medyczny, opaski dziane i lateksowe, bandaże, plastry, siatki opatrunkowe i rękawiczki lateksowe, kule ortopedyczne, balkoniki i wózki inwalidzkie, łóżka, pościel i ręczniki.

Więcej…

Komentarz do adhortacji "Querida Amazonia" (Tomasz Szyszka SVD)

Adhortację "Querida Amazonia" można odczytywać, odwołując się do dwóch zasadniczych haseł-kluczy. Pierwszy klucz to troska o godność człowieka i prawo do godnego życia każdego człowieka, w szerokim kontekście dbałości o ekologię integralną w Amazonii - pisze o. dr hab. Tomasz Szyszka SVD w swoim komentarzu do dokumentu. - Natomiast druga część adhortacji, to głównie troska o dalszy rozwój Kościoła w Amazonii i dzieła ewangelizacji na tym obszarze, jednakże ze szczególnym uwzględnieniem i wdrożeniem norm i zasad inkulturacji.

Oto pełny tekst komentarza o. Szyszki.

Więcej…

O ojcu Żelazku na Szewskiej w Poznaniu

29 stycznia w cyklu „Misja na Szewskiej” w Poznaniu odbyło się spotkanie z o. Franciszkiem Bąkiem SVD z Chludowa, który przedstawił życie i pracę o. Mariana Żelazka SVD. Spotkanie zorganizowane zostało z okazji 102. rocznicy urodzin misjonarza trędowatych w indyjskim mieście Puri.

W ramach spotkania uczestnicy obejrzeli film „Siewca nadziei” w reżyserii Andrzeja Biernackiego, opowiadającego historię życia o. Mariana, a następnie wysłuchali prelekcji pt. „Ojciec trędowatych. Sługa Boży o. Marian Żelazek SVD”.

Więcej…
  • 1 Misjonarz na Post 2020
  • 2 Zakończyła się akcja misyjna „Uczniowie - Uczniom”
  • 3 Kolejne kontenery wysłane do Togo
  • 4 Śp. o. Stanisław Ograbek SVD
  • 5 Komentarz do adhortacji "Querida Amazonia" (Tomasz Szyszka SVD)
  • 6 O ojcu Żelazku na Szewskiej w Poznaniu
  • 7 Katechezy na kanwie filmu o ojcu Marianie Żelazku
  • 8 XXVI Akcja św. Krzysztofa
  • 9 Obchody 102. rocznicy urodzin o. Żelazka w Puri
  • 10 Musical o św. Józefie Freinademetzu już w 13 językach
  • Misjonarz na Post 2020

    POLSKA

    Wraz z rozpoczęciem Wielkiego Postu 2020 wystartowała kolejna edycja akcji „Misjonarz na Post”, której celem jest objęcie opieką modlitewną polskich misjonarzy i misjonarki.

    W tym roku akcją objętych zostało 1903 polskich misjonarzy i misjonarki, którzy pracują w 99 krajach na 5 kontynentach. W tym gronie jest 172 werbistów - co plasuje nas na pierwszym miejscu wśród zakonników - i 48 Sióstr Służebnic Ducha Świętego.

    Więcej
  • Zakończyła się akcja misyjna „Uczniowie - Uczniom”

    POLSKA

    Akcja misyjna "Uczniowie - Uczniom", polegająca na zbiórce przyborów szkolnych dla uczniów w Togo, została zorganizowana przez p. Annę Machul, nauczycielkę z Gdańska oraz Referat Misyjny z Pieniężna. W akcji wzięło udział ponad 40 szkół i przedszkoli, dwie parafie oraz Centrum Wolontariatu Caritas Archidiecezji Gdańskiej.

    Akcja trwała od października do końca grudnia 2019 roku. Zebrane przybory szkolne zostały posegregowane i zapakowane do kontenerów, które kilka dni temu wyruszyły do Togo.

    Więcej
  • Kolejne kontenery wysłane do Togo

    POLSKA

    17 lutego 2020 roku zostały wysłane z Pieniężna kolejne dwa kontenery do Togo. W ten sposób, ponownie w ciągu ostatnich kilkunastu miesięcy, pomoc trafi do placówek misyjnych znajdujących się w tym afrykańskim kraju.

    Wśród wysłanych sprzętów znalazły się między innym artykuły medyczne, artykuły szkolne, wyposażenie kościołów i kaplic czy środki czystości i higieny, zebrane w ramach prowadzonych akcji misyjnych.

    Więcej
  • Śp. o. Stanisław Ograbek SVD

    ZMARLI

    Późnym wieczorem, 15 lutego 2020 roku, w szpitalu w Surabaya w Indonezji na Jawie, po 55 latach pracy misyjnej zmarł o. Stanisław Ograbek SVD, werbista. Miał 83 lata, a zmarł w 68. roku życia zakonnego i po 57 latach kapłaństwa. Jego pogrzeb odbył się 17 lutego 2020 roku w Surabaya.

    „Ojcze Stanisławie, błogosławiłeś wielu ludziom, a teraz przenosisz się do wieczności… Szczęśliwej drogi, Ojcze!” R.i.p.

    Więcej
  • Komentarz do adhortacji "Querida Amazonia" (Tomasz Szyszka SVD)

    POLSKA

    Adhortację "Querida Amazonia" można odczytywać, odwołując się do dwóch zasadniczych haseł-kluczy. Pierwszy klucz to troska o godność człowieka i prawo do godnego życia każdego człowieka, w szerokim kontekście dbałości o ekologię integralną w Amazonii - pisze o. dr hab. Tomasz Szyszka SVD w swoim komentarzu do dokumentu. - Natomiast druga część adhortacji, to głównie troska o dalszy rozwój Kościoła w Amazonii i dzieła ewangelizacji na tym obszarze, jednakże ze szczególnym uwzględnieniem i wdrożeniem norm i zasad inkulturacji.

    Więcej
  • O ojcu Żelazku na Szewskiej w Poznaniu

    POLSKA

    29 stycznia w cyklu „Misja na Szewskiej” w Poznaniu odbyło się spotkanie z o. Franciszkiem Bąkiem SVD z Chludowa, który przedstawił życie i pracę o. Mariana Żelazka SVD. Spotkanie zorganizowane zostało z okazji 102. rocznicy urodzin misjonarza trędowatych w indyjskim mieście Puri.

    W ramach spotkania uczestnicy obejrzeli film „Siewca nadziei” w reżyserii Andrzeja Biernackiego, opowiadającego historię życia o. Mariana, a następnie wysłuchali prelekcji pt. „Ojciec trędowatych. Sługa Boży o. Marian Żelazek SVD”.

    Więcej
  • Katechezy na kanwie filmu o ojcu Marianie Żelazku

    POLSKA

    „Samarytanin naszych czasów” i „Dłużnik Bożej miłości” to tematy dwóch z czterech katechez przygotowanych na kanwie filmu „Miłość bez granic”, opowiadającego o życiu i pracy o. Mariana Żelazka SVD. Autorką katechez jest dr Aneta Rayzacher-Majewska z Wydziału Teologicznego UKSW w Warszawie.

    Zapytaliśmy autorkę o inspiracje i trudności podczas opracowywania katechez, a także o to, czy osoba i przykład życia misjonarza w dalekich i egzotycznych Indiach mogą nieść jakiekolwiek przesłanie dla dzieci i młodzieży we współczesnej Polsce.

    Więcej
  • XXVI Akcja św. Krzysztofa

    AKCJE MISYJNE

    Wraz z nowym rokiem rozpoczynamy kolejną edycję Werbistowskiej Akcji Pomocy Kierowców na Rzecz Misyjnych Środków Transportu, znaną szerzej jako Akcja św. Krzysztofa. Już po raz 26. chcemy wspomóc misjonarzy i misjonarki w zakupie, remoncie lub utrzymaniu samochodów, ambulansów, łodzi, motocykli czy rowerów.

    Włączając się w XXVI Akcję św. Krzysztofa możemy pomóc nie tylko samym misjonarzom i misjonarkom, ale także ludziom, wśród których pracują.

    Więcej
  • Obchody 102. rocznicy urodzin o. Żelazka w Puri

    ŚWIAT

    30 stycznia w Szkole Beatrix w Puri z wielką nostalgią obchodzono 102. rocznicę urodzin Sługi Bożego Ojca Mariana Żelazka SVD, zmarłego w 2006 roku założyciela Szkoły Beatrix, Karunalaya Leprosy Care Center oraz Ishopanthi Ashram.

    Ceremonie rozpoczęły się od uroczystej Mszy Świętej odprawionej w Ashramie. Przewodniczył jej o. Baptist D'Souza SVD, dyrektor Ishopanthi Ashram i Karunalaya Leprosy Care Center. Dziękowano Bogu za błogosławieństwa otrzymane przez ojca Mariana za pośrednictwem instytucji założonych przez niego w Puri.

    Więcej
  • Musical o św. Józefie Freinademetzu już w 13 językach

    ŚWIAT

    29 stycznia obchodzimy liturgiczne wspomnienie św. Józefa Freinademetza SVD, pierwszego werbistowskiego misjonarza, apostoła Południowego Szantungu w Chinach. 2 lata temu powstał w Hongkongu musical jemu poświęcony: „Joseph Freinademetz - pierwszy święty, który służył w Hongkongu”.

    Przedstawienie zostało później zarejestrowane jako film i dotychczas powstało jego 13 wersji językowych. Na początku tego roku powstała wersja filmu z wietnamskimi napisami, co dało możliwość dotarcia z przesłaniem św. Józefa Freinademetza do kolejnych milionów ludzi.

    Więcej

rsb banner narrow1200px min

W DWÓCH SŁOWACH

Równoleżnik M

Równoleżnik M

Historia jednej fotografii: ROZSTANIE

Kiedyś przyszedł mi do głowy pomysł na projekt fotograficzny pt. "Nie wszystek umrę" (Non omnis moriar). Chodziłem więc po różnych cmentarzach i robiłem zdjęcia. Nie tyle jednak zamierzałem uchwycić tajemnicę śmierci (do czego aparat nie jest zdolny), ile pokazać świadectwo pamięci, która żyje i dotkliwość smutku.

WIĘCEJ >

Misjonarz - marzec 2020

Marcowy numer miesięcznika „Misjonarz” koncentruje się na 100-leciu werbistów w Pieniężnie. Dowiedzieć się można między innymi jak doszło do tego, że właśnie w Pieniężnie pojawili się pierwsi werbiści.

WIĘCEJ >

banner marian zelazek02 min

Banner SBwMZ   banner rownoleznik m

Banner SBwMZ

banner rownoleznik m

  • Człowiek dla wszystkich. Marian Żelazek od A do Z

    POLECAMY

    Stanowi ona bogato ilustrowany, ułożony alfabetycznie zestaw najważniejszych informacji o o. Marianie – o jego życiu i pracy - oraz jego myśli o Bogu, świecie i drugim człowieku.

    W książce znaleźć można między innymi takie hasła jak: aszram, Bóg, Dachau, Centrum Dialogu, edukacja, ewangelizacja, hinduizm, Kuchnia Miłosierdzia, rodzina, trąd czy woda.

    Więcej
  • Twój szlak (CD)

    POLECAMY

    Płyta CD z piosenkami misyjnymi wydana w październiku 2019 roku przez werbistowski Referat Misyjny z Pieniężna z okazji Nadzwyczajnego Miesiąca Misyjnego. Utwory autorstwa Mariusza Kozubka (teksty) i Piotra Solorza (muzyka) powstały jako świadectwo tego, w co, jako misjonarze, wierzymy. A co równocześnie jest wielkim zadaniem Kościoła, do którego podjęcia zachęcił Papież Franciszek.

    Więcej
  • Nowy film o ojcu Marianie Żelazku

    POLECAMY

    "Miłość bez granic" to nowy film dokumentalny o pracy o. Mariana Żelazka wśród trędowatych w indyjskim mieście Puri. Film zrealizowany został przez Ishvani Kendra Production z Indii z okazji obchodow 100. rocznicy urodzin misjonarza.

    Dokument przybliża rzeczywistość, w której o. Marian Żelazek pracował jako misjonarz. Najcenniejsze w nim są jednak wypowiedzi osób, których dotknęła miłość ojca Mariana.

    Więcej
  • Tajemnica Różańca Świętego - ucieczka do Egiptu

    POLSKA

    Werbistowskie Centrum Migranta Fu Shenfu przygotowało broszurkę i różaniec na palec, z pomocą których można modlić się za wszystkich, którzy zostali zmuszeni do opuszczenia swoich domów i krajów.

    Proponujemy, aby podczas modlitwy rozważać scenę biblijną, w której Święta Rodzina ucieka przed prześladowaniami do Egiptu.

    Więcej
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
cztln rodzina

Świętość ludzkiego życia i prokreacja – perspektywa judaizmu
CZYTELNIA

Czytelnia - kwiat lotosu

Kulturowo-religijny wymiar kwiatu lotosu
CZYTELNIA

Katechizm

Rola przywódców religijnych w życiu politycznym Senegalu
CZYTELNIA

  • Media
  • Galeria

image

Akcja św. Krzysztofa 2019

Spotkanie kierowców w ramach tegorocznej akcji odbyło się 21 lipca w Pieniężnie. Gościem specjalnym był bp Janusz Ostrowski, biskup pomocniczy archidiecezji warmińskiej, były misjonarz w Togo.


image

Zjazd misjonarzy 2019

Doroczny zjazd misjonarzy i misjonarek przebywających na urlopie w Polsce odbył się w dniach 4-7 lipca 2019 roku w Domu Dobrego Pasterza w Nysie.

Więcej

CZYTELNIA

Czytelnia - rodzina

Świętość ludzkiego życia i prokreacja – perspektywa judaizm

Zarówno w Kościele, jak i w Synagodze życie stanowi dzieło i dar Boga. Ma ono wartość absolutną, ponieważ jest zakorzenione w Bogu – jedynej Wartości Absolutnej. Dla żydów oraz chrześcijan życie ma też wartość autoteliczną. Dlatego jawi się ono jako kryterium wartościowania: wszystko, co prawdziwie mu służy, jest dobre.

WIĘCEJ >

Zamyślenia (nie tylko) misyjne

  • Tajemnica kapitału

    " data-mosaic-order-date="">
    Tajemnica kapitału

    Tajemnica kapitału

    W 2010 r. pojechałem do Zambii, gdzie rozpocząłem pracę na parafii w Lindzie, biednej dzielnicy na obrzeżach Lusaki. Zaraz na początku przyszła do mnie delegacja z miejscowej szkoły społecznej. Trudno było mi zrozumieć, kto był jej właścicielem. Duża grupa dzieci nie zdawała końcowych egzaminów.

    WIĘCEJ

  • Kościół i młode pokolenie

    " data-mosaic-order-date="">
    Kościół i młode pokolenie

    Kościół i młode pokolenie

    Młodość to specyficzny, a zarazem naturalny, proces dojrzewania, budowania tożsamości. To czas poszukiwania wartości, zasad, prawdy i kierunku życia. Młodzi poszukując podejmują, mniej lub bardziej ryzykowne, działania. Odcinają się od rodziców, autorytetów społecznych, które kojarzą im się z ograniczeniem wolności i kontrolą.

    WIĘCEJ

  • Serce jak ołtarz

    " data-mosaic-order-date="">
    Serce jak ołtarz

    Serce jak ołtarz

    Człowiek bardzo wierzy w deklaracje i promocje. Trzeba dużo gadać, dużo obiecać, dużo machać rękami, parę razy się uśmiechnąć, zrobić wrażenie, wpaść i dobrze wypaść. I co dalej? Chyba nic! Zniknąć i obserwować, co się będzie działo. A słowa, jak rzep psiego ogona.

    WIĘCEJ

  • Szary papier

    " data-mosaic-order-date="">
    Szary papier

    Szary papier

    Przymiotnikowy stał się świat. Sensacyjne, nadzwyczajne, niewiarygodne, niezwykłe, dodatkowe, gratisowe, szybsze, większe, tańsze, wyjątkowe bywa dziś wszystko. Bywa też, że człowiek nie wie dziś „co”, ale potrafi nie wiedzieć o tym na sto różnych sposobów.

    WIĘCEJ

Zamyślenia (nie tylko) misyjne

  • Tajemnica kapitału

    " data-mosaic-order-date="">
    Tajemnica kapitału

    Tajemnica kapitału

    W 2010 r. pojechałem do Zambii, gdzie rozpocząłem pracę na parafii w Lindzie, biednej dzielnicy na obrzeżach Lusaki. Zaraz na początku przyszła do mnie delegacja z miejscowej szkoły społecznej. Była to szkoła dofinansowywana przez siostry z Irlandii, które już nie pracowały w Lindzie, a prowadzona przez lokalną wspólnotę. Trudno było mi zrozumieć, kto był jej właścicielem. Duża grupa dzieci nie zdawała końcowych egzaminów. Odmówiłem i zacząłem budować szkołę prywatną.

    WIĘCEJ

El hermano Gregorio Boleslaw Frackowiak nació el día 18 de julio de 1911 en Lowecice cerca de Jarocin en la región de Wielkopolska (Polonia). Sus padres, Andrzej y Zofia, poseían una granja de medianas dimensiones. Boleslaw fue el octavo de nueve hijos. En la familia nacieron ocho varones y tres chicas. Dos de ellas murieron siendo pequeñas.

Recibió el bautismo en la iglesia parroquial en Cerekwica. Acudía a las clases en la escuela primaria en Wojciechowice. No quiso estudiar alemán, pero en la escuela polaca le iba muy bien. En la casa no ayudaba mucho en los trabajos puesto que con otros niños continuamente organizaba oraciones, celebraciones, predicaba, rezaba y repartía la comunión. Lo hacía todo con mucha seriedad, que no parecía que fuese un juego. Desde luego fue un monaguillo ejemplar, la mano derecha del párroco, especialmente después de hacer la Primera Comunión. Cuando creció le daba vergüenza ayudar de monaguillo con los más pequeños, pero los sustituía con mucho gusto cuando hacía falta. Tenía la costumbre de confesarse todos los meses y comulgar. Siendo niño hacía crucecitas y figuritas de barro, luego las secaba en la chimenea y repartía.frack obr

Los domingos y días festivos su padre tenía la costumbre de hacer preguntas acerca del contenido de la homilía. A Bolek no le preguntaba, pues él siempre quería repetir el sermón entero. Después de las clases le gustaba visitar el cercano pueblo de Bruczkow, donde Wanda Koczorowska llevaba un orfanato. Cuando en 1927 en Bruczkow se instalaron los Misioneros del Verbo Divino sus padres, siguiendo el consejo del párroco, lo matricularon en el Seminario Menor. El bajo nivel de enseñanza en su escuela primaria no le abría grandes posibilidades. Además, el ritmo de estudio en el Seminario era intensivo para los mayores. Se le aconsejó realizar su vocación como Hermano religioso. Fue admitido en Gorna Grupa cerca de Grudziadz, donde los verbitas tenían el postulantado y el noviciado para los Hermanos.

Después de un año de postulantado, recibió el 8 de septiembre de 1930 el hábito y un nuevo nombre: Grzegorz (Gregorio). Fue el novicio más fervoroso y después de dos años profesó los primeros votos. En la imprenta aprendió a encuadernar y luego desempeñaba este servicio para todo el seminario. Trabajaba con mucho esmero. Transmitió sus conocimientos de encuadernación a varios alumnos. Se lo veía sonriente, muy servicial, le gustaba mucho ayudar en la sacristía, especialmente en el adorno de los altares. Ayudaba también en la cocina y en la portería, donde con mucha dedicación ayudaba a los necesitados. Solía decir que era el mismo Cristo que venía y había que tratarlo con amor. De aquellos tiempos se conservaron sus apuntes con las oraciones y prácticas piadosas titulados: "Los ejercicios espirituales cotidianos" y "Los ejercicios espirituales". Son unas recopilaciones de oraciones ajenas. Algunas son suyas, especialmente a la Virgen Inmaculada y a San José. De entre las prácticas de la vida religiosa destacaba por su dedicación a "Las oraciones del cuarto de hora". El inicio de esta oración: "Dios mío, creo en ti..." reflejaba en su boca una fe auténtica. Como era agradable, educado y muy natural, se ganó el respeto de los miembros de la comunidad y especialmente de los alumnos que acudían a él en busca de consejo. Esperaba la profesión perpetua con ilusión y decía que "No solo de corazón pero también por escrito perteneceré por entero a la Congregación y a sus ideales". El gran momento llegó el 8 de septiembre de 1938. En el informe previo a la profesión el maestro de noviciado el P. Jan Ginczel lo describió como un religioso ejemplar.

El tiempo de la guerra lo afrontó como todos los demás. Tan sólo más tranquilo y reflexivo de lo normal. Se consolaba diciendo que todo está en las manos de Dios. Se afianzaba en este convencimiento y se lo transmitía a los demás, incluso en el momento cuando en la fiesta de Cristo Rey, el día patronal, la Gestapo transformó el seminario en cárcel para los clérigos de la zona y para la comunidad. A los Hermanos se les permitió abandonar el convento. Sin embargo, él prefirió quedarse para ayudar a los sacerdotes encarcelados. En febrero, después de la evacuación de todos los sacerdotes, él también tuvo que abandonar Gorna Grupa. Se instaló en la casa de su hermano en Poznan, pero al no tener la posibilidad de empadronarse, tuvo que abandonar la ciudad. Se fue entonces a su pueblo natal Owecice. Allí empezó su callada actividad. En comunicación con el P. Giczel SVD, que por aquella época era párroco en el cercano pueblo de Rusk y con el consentimiento del párroco local, enseñaba catecismo a los niños dos veces a la semana y les preparaba para la Primera Comunión. Visitaba a los enfermos y ancianos, les hablaba de Dios y de la Virgen Santísima. Cuando el 7 de octubre de 1941 la Gestapo arrestó al P. Giczel y lo llevó al campo de concentración, toda la responsabilidad por el Santísimo, que los nazis habían tirado del copón y dejado en la mesa, recayó sobre el Hno. Gregorio. Durante ese tiempo vivía en la casa del organista y allí llevó el Santísimo. Allí acudieron varias personas y en las horas que quedaban del día y por la noche, adoraban al Señor. Por la mañana el Hno. Gregorio repartió la comunión. Guardó una parte que luego llevó a los enfermos y a los ancianos. También bautizó a algunos niños. La gente recuerda que lo hacía con devoción y sentimiento.

 

El Martirio

En Jarocin se corrió la voz que el Hno. Gregorio era encuadernador e inmediatamente recibió la orden de trabajar en una imprenta. Para mantener el ánimo de la gente, empezó a distribuir una publicación clandestina llamada "Para tí, Polonia". La Gestapo dio con la pista de esta actividad y empezaron los encarcelamientos. El Hno. Gregorio había dejado de colaborar en el reparto de esta publicación hacía ya un año. Había hablado de ello con su cohermano, el P. Kliczka, quien le desaconsejó tajantemente esa actividad. El mismo P. Kliczka escribe sobre el Hno. Gregorio lo siguiente: "Nuestro hermano Gregorio Franckowiak me visitó en Broszowice el día anterior a su encarcelamiento. Podía haber huido, pero me preguntó si podría cambiarse por los que habían sido encarcelados en Jarocin por causa de las publicaciones. Le respondí que esto era un acto heroico y dependía de sus fuerzas. Después de confesarse y recibir la comunión se fue. Al día siguiente ya estaba en la cárcel donde algunos, incitados por él, le echaban la culpa y quedaban libres. Lo que las autoridades querían era un "chivo expiatorio" para vengarse".

De la cárcel de Jarocin fue trasladado con los que quedaban al Fuerte VII en Poznan. Su hermano escribe: "Le llevé un paquete. Él también mandó uno: un reloj roto, un rosario despedazado, un poco de ropa rasgada y ensangrentada, muy ensangrentada... En dos ocasiones le llevé cosas. A la tercera, ya no aceptaron el paquete porque mi hermano ya no estaba". Su hermano recuerda aun las palabras de Gregorio: "Pienso que el tío (Wincenty) está en casa. Que se mantenga firme, pues lo delataron igual que a mí. Pero yo cargué con la responsabilidad. Si yo muero, estoy solo. En cambio, él tiene esposa e hijos".

El Hno. Gregorio no delató a nadie y de este modo defendió a su hermano y a los demás. Reveló los apellidos de dos personas de las que sabía que anteriormente reconocieron su participación.

La ruta de su martirio iba por Jarocin, Sroda, Fuerte VII (hasta el final del año). En la última etapa llegó a Dresno. Los compañeros de la celda (Walenty y Antoni Kaczmarek) recuerdan como el Hermano dirigía diariamente el rosario y otras oraciones. Al comienzo, los alemanes lo trataron como a los demás. Sin embargo, cuando encontraron una medalla cosida en el interior de la gorra y se dieron cuenta de que él era religioso le amargaban la vida de un modo especial. Él no se defendía, estuvo muy tranquilo y paciente... Lo llevaron a torturar a la Casa del Soldado en Poznan. Lo colocaron en un aparato de tortura y le pegaban, especialmente, en los tendones... Le preguntaban por las publicaciones clandestinas y, al no recibir ninguna respuesta, le volvían a pegar con crueldad, sobre todo por ser religioso.

En Drezno recibió la sentencia de muerte. Fue decapitado el 5 de mayo de 1943. Unas horas antes de morir escribió una carta a su familia que vale la pena citar: "Queridos míos, por última vez desde este valle de lágrimas os escribo esta carta. Cuando la recibáis yo ya no estaré en este mundo. Hoy, miércoles 5 de mayo de 1943 a las 6.15 de la tarde seré decapitado. Rezad por mí un "Dale, Señor, la paz eterna". En cinco minutos estaré frío, pero eso no importa, no lloréis, sino que rezad por mi alma y por las almas de nuestros seres queridos. Saludaré de vuestra parte al Padre y a todos mis parientes. A mamá no sé cómo se lo debéis comunicar: si fui ejecutado o simplemente morí. Haced como os parezca oportuno. Tengo la conciencia tranquila y por eso os escribo. Os saludo a todos y os espero al lado de Dios. Saludo a los hermanos en Bruczkow y a todos mis conocidos. Que Dios os bendiga. Sed buenos católicos. Os pido que me perdonéis. Me da pena mi querida anciana madre. Quedaos con Dios. Hasta pronto en el cielo. Después de la guerra, devolved mis hábitos a Bruczkow".

En la memoria de los cohermanos mayores el Hno. Gregorio quedó hasta el día de hoy como una excelente persona y religioso del Verbo Divino. Hizo gala del amor más grande, porque dio su vida por los demás.

Fue beatificado por Juan Pablo II el día 13 de junio de 1999 junto con 108 otros Martyres de la Segunda Geurra Mundial.

 

Akcje Misyjne

  • Akcja MOZAMBIK

    14-15 marca w Mozambik, Zimbabwe i Malawi uderzył tropikalny cyklon Idai. Odpowiadając na najbardziej bieżące potrzeby werbistów i sióstr SSpS, Więcej
  • Akcje misyjneSzkoła Beatrix

    W związku z obchodami 100. rocznicy urodzin o. Mariana Żelazka SVD Referat Misyjny w Pieniężnie wznowił prowadzoną kilka lat temu Więcej
  • Akcje misyjneSierociniec Kasih Indah

    Już od ponad 50 lat polscy werbiści pracują w Indonezji. W miejscowości Lewoleba - Lamahora wybudowali sierociniec. Możesz wesprzeć jego funkcjonowanie Więcej
  • 1
  • 2
statystyki tytul transparent800px min

banner kalendarz biblijny   banner mszewieczyste

Misjonarze piszą

  • Kochaj - VII Niedziela Zwykła +

    o. Józef Gwóźdź SVD, PANAMA

    Zmusza cię kto, żeby iść z nim tysiąc kroków, idź dwa tysiące! (Mt 5,41) Niekiedy trzeba iść z kimś wbrew sobie, dać mu swój swój czas, swoją obecność, a wspólna droga często zmienia ludzi. Tego, kto nas zmusił do tej wędrówki, ale również (a może przede wszystkim) mnie. Uczy cierpliwości, zrozumienia i pozwala dostrzec to, co kryje serce.

    CZYTAJ

  • Siódma niedziela zwykła +

    o. Bogusław Nowak SVD, JAPONIA

    Zwykle staramy się zdobyć to, co poznaliśmy poprzez własne doświadczenia lub od innego człowieka i co uznaliśmy za dobre dla nas. Niestety bardzo często to, co ludzie poznają, jako miłość i co nazywają miłością, ma niewiele z nią wspólnego, a niejednokrotne jest jej przeciwieństwem.

    CZYTAJ

  • Nie wszytko jest takie proste +

    o. Jacek Gniadek SVD, POLSKA

    Misjonarze, którzy wyjechali do Indonezji, byli przesiąknięci soborową ideą aggiornamento. Tacy byli wszyscy werbiści w tamtym czasie. Byli moimi wykładowcami i wychowawcami. To w seminarium nauczyłem się, by sięgać po wszystkie modlitwy eucharystyczne, włącznie z Rzymskim Kanonem. To od modernistycznych wykładowców nauczyłem się, że głoszenie Dobrej Nowiny to nie prozelityzm, a dawanie świadectwa.

    CZYTAJ

  • Contra Human Trafficking +

    o. Józef Trzebuniak SVD, INDONEZJA

    W sobotę 8 lutego 2020 roku, w dniu wspomnienia świętej Józefiny Bhakity, wzięliśmy udział w programie poświęconym ofiarom handlu ludźmi, tzw. human trafficking. Zostaliśmy zaproszeni przez siostry werbistki, które w mieście Maumere, na wyspie Flores, we wschodniej części Indonezji, prowadzą już od ponad 20-stu lat ośrodek dla kobiet i dzieci.

    CZYTAJ

  • 1
  • 100-lecie Domu Misyjnego w Pieniężnie

    Werbiści podjęli pierwsze starania o fundację na Warmii jeszcze za życia założyciela, o. Arnolda Janssena, w 1907 r. Wysłali tam dwóch miejscowych werbistów, o. Alojzego Marquardta z Mingajn i o. Edwarda Gehrmanna z Szalmi (parafia Płoskinia), w poszukiwaniu odpowiedniego miejsca. Jedną z pierwszych ofert była letnia posiadłość biskupia w Smolajnach. (MISJONARZ 03/2020)

    WIĘCEJ

  • Misje główny motor wspólnoty

    Od samego początku istnienia misje były głównym motorem i napędem rodzącej się wspólnoty w Pieniężnie. Zgodnie z życzeniem i przewidywaniami ojca założyciela, Warmia okazała się ziemią otwartą na działalność misyjną Kościoła owszechnego a młodzież chętna do osobistego angażowania się na tym gruncie. (MISJONARZ 03/2020)

    WIĘCEJ

  • Moja młodość w Pieniężnie (1953-1963)

    Moja przygoda z werbistami zaczęła się w 1948 r., kiedy miałem 12 lat. U jej zarania pojawia się ogromna postać w habicie, z szeroką peleryną, w wielkim czarnym kapeluszu, witająca się lewą ręką (prawą straciła pod koniec wojny podczas kopania rowów przeciwczołgowych), czyli kolporter czasopismwerbistowskich z Górnej Grupy – br. Augustyn Paweł Nadolski SVD. (MISJONARZ 03/2020)

    WIĘCEJ

  • Ubogacenie przez misje

    Gdy jako klerycy przygotowywaliśmy się do wyboru krajów pierwszego przeznaczenia misyjnego w Misyjnym Seminarium Księży Werbistów w Pieniężnie, o. Stanisław Wargacki SVD, który pracował w Papui-Nowej Gwinei, opowiadał nam, że istnieje „inny świat” poza krajem ojczystym. Rzeczywiście, po rocznym pobycie w Indonezji mogę potwierdzić prawdziwość jego spostrzeżeń. (MISJONARZ 03/2020)

    WIĘCEJ

  • Miłosierdzie Boże – łaska dla naszych czasów

    Mimo skomplikowanej sytuacji politycznej i ostrzeżeń o niebezpieczeństwie zamachów terrorystycznych na północy Burkina Faso, w kongresie w Wagadugu uczestniczyło wiele delegacji z ponad 20 krajów Afryki i Madagaskaru, m.in. 6-osobowa delegacja z Demokratycznej Republiki Konga: 2 księży i 4 świeckich katolików. (MISJONARZ 03/2020)

    WIĘCEJ

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

Werbiści na krańcach świata

  • Dundo (ANGOLA)

    Dundo to 300-tysięczne miasto położone nad rzeką Luachimo w północno-wschodniej Angoli w odległości ok. 6 km od granicy z Demokratyczną Republiką Kongo. Od 2000 roku jest stolicą prowincji Lunda Północna.

    Werbiści obecni są w diecezji Dundo od 2006 roku, kiedy rozpoczęli pracę w parafii w Caungula, około 300 km na południowy-zachód od Dundo. Obecnie pracuje tam dwóch współbraci.

    Więcej
  • 1