Katechizm Kościoła katolickiego w misji ewangelizacji – od Soboru Watykańskiego II do papieża Franciszka

Konstytucja Apostolska Fidei depositum Jana Pawła II, podpisana przez papieża w czternastym roku jego pontyfikatu – 11 października 1992 roku – w trzydziestą rocznicę rozpoczęcia Soboru Powszechnego Watykańskiego II, promulgowała Katechizm Kościoła katolickiego.

Celem artykułu jest wpierw próba odpowiedzi na pytanie, jaką rolę w zadaniu i misji ewangelizacji odgrywa katechizm, a zwłaszcza Katechizm Kościoła katolickiego. W tym kontekście zostanie także rozpatrzone zagadnienie komunikatywności oraz aktualności katechizmu jako narzędzia ewangelizacji, narzędzia będącego wszak podstawowym wykładnikiem „całej doktryny katolickiej w dziedzinie wiary i moralności”

Czytaj więcej...

Przyroda jako pierwsza księga Objawienia. Chrześcijańskie podstawy ekologii

We współczesnym nauczaniu Kościoła tematyka ekologiczna zajmuje coraz istotniejsze miejsce. Relacje człowieka ze środowiskiem rozpatrywane są przez teologię moralną i katolicką naukę społeczną. Problematyka ta uwzględniana jest w dokumentach Magisterium Kościoła oraz poruszana na poziomie Kościołów lokalnych.

Co istotne, nie stanowi zagadnienia marginalnego, ale jest ważnym elementem nauczania. Podejmowana bywa również jako temat dialogu ekumenicznego i międzyreligijnego, będąc przedmiotem wspólnych orędzi i apeli.

Czytaj więcej...

O Ewangelii i ewangelizacji we współczesnym dyskursie religijnym

W terminologicznym słowniku teologiczno-kościelnym definiuje się Ewangelię – jako komunikat i czynność o sprecyzowanej treści: (gr. „dobra nowina”) „orędzie albo przepowiadanie orędzia o tym, że Królestwo Boże już jest i że Jezus przez powstanie z martwych skutecznie się nam objawił jako Syn Boży i nasz Pan”.

O ewangelizacji czytamy: „przepowiadanie wszystkim narodom (Mt 28,19-20; Rz 10,12-18) i kulturom Dobrej Nowiny o Jezusie Chrystusie. Mocą Ducha Świętego (Dz 1,8) orędzie ewangeliczne dociera zarówno do chrześcijan wyobcowanych z Kościoła, jak do niechrześcijan (praca misyjna). Posłannictwo Boże Kościoła nakłada na niego obowiązek szerzenia dobrej nowiny o zbawieniu”

Czytaj więcej...

Tożsamość i dialog w relacjach teologiczno-konfesyjnych. Z doświadczeń polsko-białoruskich

Świadomość jedności Kościoła, w czasie i przestrzeni, jest nam współcześnie potrzebna bardziej niż kiedykolwiek dotąd. Świat maleje i gęstnieje ze wzrostem międzyludzkich kontaktów, ze wzrostem informacji. Analogicznie jedność Kościoła wymaga wzajemnej wiedzy o sobie wspólnot lokalnych, narodowych i tych z różnych regionów świata.

Potrzebujemy prawdziwej wiedzy o trudnościach i próbach, słabościach i osiągnięciach. Solidarność chrześcijańska wymaga, by wiedzieć więcej o sobie, m.in. po to, by odczuwać głębiej naszą jedność, by ją prawdziwiej tworzyć i by przełamywać zastane czy tworzone ciągle na nowo wypaczające stereotypy.

Czytaj więcej...

Praktyka medytacji chrześcijańskiej

Słowo „medytacja” pochodzi od łacińskiego meditari (albo meditatio) i najczęściej używa się go na określenie modlitwy myślnej. Terminem tym wyjaśnia się ponadto metody interioryzacyjne indyjskiej jogi i japońskiego zenu, różne przemyślenia zaczerpnięte ze świętych tekstów islamu, a nawet traktaty filozoficzne (np. Kartezjusza), literackie eseje czy psychoterapeutyczne techniki leczenia uzależnień, mające źródło w ludzkiej psychice.

Medytacja w swym szerokim znaczeniu jest zjawiskiem ogólnoludzkim i może być praktykowana przez każdego człowieka, niezależnie od wyznawanej religii. Nie musi mieć nawet religijnego charakteru. Medytować może nawet człowiek niewierzący, traktując medytację jako ćwiczenie własnego umysłu i drogę do skupienia wewnętrznego.

Czytaj więcej...

Narkoreligia w hybrydowej rzeczywistości Meksyku

Meksykańskie kartele towarzyszą mieszkańcom tego kraju niemal w każdym aspekcie ich życia. Powstał tam specyficzny narkoświat, który ma wpływ nie tylko na ekonomię czy bezpieczeństwo Meksyku, ale też, a może przede wszystkim, na jego kulturę. Kartele wytworzyły specyficzny kod kulturowy, który rozpowszechniają między innymi w muzyce czy religii.

Jednym z najsilniejszych przejawów narkokultury jest religia, która przeniknęła już na dobre do codzienności zwykłych ludzi. Ten specyficzny system wierzeń stanowi mieszankę chrześcijaństwa, kultu ludowego oraz tradycyjnych wierzeń. Narkoreligia opiera się na kulcie realnych i fantastycznych postaci, które same podejmują działania, bez pomocy siły wyższej, boskiej. Narkoświęci stali się swoistymi bożkami. Nie tylko wysłuchują modlitw, ale też mają określone wymagania wobec swoich wyznawców.

Czytaj więcej...

Pastoralna troska o osoby rozwiedzione żyjące w nowych związkach

Obrączki ślubne

Rosnąca liczba związków niesakramentalnych w Polsce stanowi ważny sygnał dla współczesnego Kościoła. Związki te są wyzwaniem dla duszpasterstwa, by otoczyć je troską, a nie pozostawiać samym sobie. Istotne wydaje się to, aby duszpasterze w imieniu Kościoła starali się pomagać osobom żyjącym w takich związkach na ich drodze podążania za Chrystusem i Jego Ewangelią. (...)

Troska o związki niesakramentalne nie może ograniczyć się tylko do ich uczestnictwa w życiu sakramentalnym Kościoła. Istnieje wiele praktyk życia chrześcijańskiego, z których mogą korzystać osoby znajdujące się w takich związkach. Głównym celem duszpasterstwa winno być zbliżenie owych osób do Boga przez umacnianie ich przekonania, że pomimo trudności małżeńskich warto i należy dbać o swoją więź z Bogiem i Kościołem w stopniu dostępnym ich aktualnej sytuacji.

Czytaj więcej...