Chrześcijaństwo pentekostalne a doświadczenie religijne

Jedną z istotnym zmian, które dokonują się w łonie współczesnego chrześcijaństwa jest pentekostalizacja. Polega ona na szybkim wzroście liczebnym różnego rodzaju wspólnot zielonoświątkowych oraz procesie przekształcania się wielu Kościołów chrześcijańskich i wspólnot w jedną uniwersalną odmianę chrześcijaństwa charyzmatycznego. Konsekwencją tego procesu jest transformacja doktryny i życia religijnego w Kościołach tradycyjnych.

Nie można jednak zapominać o tym, że chrześcijaństwo jest pentekostalne ze swej natury. Kościół ma swoje początki w dniu Pięćdziesiątnicy, a przeżycia związane z doświadczeniem Ducha Świętego były w nim widoczne od początku, czego wyrazem jest twórczość pisarzy wczesnochrześcijańskich. Chrześcijaństwo jest ponadto ożywiane i prowadzone przez Ducha Świętego. Nie każdy więc przejaw Jego działania jest formą pentekostalizacji w podanym wyżej sensie.

Czytaj więcej...

Świętość ludzkiego życia i prokreacja – perspektywa judaizmu

Z perspektywy judaizmu, począwszy od starożytności aż po czasy współczesne, życie było traktowane jako pierwszy sposób, w jaki Bóg objawia się człowiekowi. Życie stanowi szczególny dar Boga, gdyż Stwórca, obdarzając człowieka życiem, udziela mu części samego siebie. Odbywa się to w akcie prokreacji, w której uczestniczy nie tylko mężczyzna i kobieta, ale nade wszystko Bóg – Dawca życia.

Dążenie do posiadania potomstwa jest w judaizmie jednym z najważniejszych obowiązków wynikających z Tory. Dlatego od początku in utero domaga się ono szacunku, troskliwości oraz ochrony. Liczne komentarze i wypowiedzi rabinów, począwszy od starożytnych tanaitów aż do współczesnych poskim, przenika idea o wyjątkowym statusie życia ludzkiego jako elementu „Bożej istoty” w człowieku.

Czytaj więcej...

Kulturowo-religijny wymiar kwiatu lotosu

W wielu kulturach i religiach świata istotne miejsce zajmują rośliny. Mają one często znaczenie sakralne. Szczególna rola przypada tu kwiatom. Stają się one niejednokrotnie obiektami kultu, symbolami kreacji, przemijalności, a także cnót.

Lotos to roślina o doniosłej wymowie kulturowo-religijnej. Przedstawia wszechświat, stworzenie, narodzenie, odrodzenie, słońce, bóstwo (starożytny Egipt). Reprezentuje czystość, doskonałość, piękno, świętość, miłosierdzie, współczucie, prawdziwą naturę człowieka, oświecenie (Indie). Oznacza kosmiczną harmonię, przeszłość, teraźniejszość i przyszłość, jedność tego, co męskie i żeńskie, twórczą siłę, medytację, mądrość (Daleki Wschód). Wyobraża też raj oraz ukazuje perspektywę życia wiecznego (Europa).

Czytaj więcej...

Rola przywódców religijnych w życiu politycznym Senegalu

Stała mobilizacja przywódców religijnych w sferze polityki (poza chęcią zachowania przywilejów) jest uwarunkowana czynnikami duchowymi, antropologicznymi oraz socjologicznymi. Odwołując się do historycznego doświadczenia w walce z kolonializmem i tyranią, niektórzy duchowni odgrywają rolę mediatorów na rzecz ładu społecznego. Dzieje się tak zwłaszcza w tych rejonach, gdzie struktury państwowe nie są w stanie zapewnić bezpieczeństwa. (...)

Senegalscy muzułmanie i islam afrykański są raczej umiarkowani. Łatwo dostosowują się do lokalnych, tradycyjnych zwyczajów. Obecnie jednak, pod wpływem frustracji spowodowanej negatywnymi skutkami globalizacji oraz instrumentalizacji politycznej, fanatyzm postępuje, prowadząc do kwestionowania zasad demokracji, wolności, pokojowego współistnienia.

Czytaj więcej...

Zbawienie w nirwanie z perspektywy soteriologii chrześcijańskiej

Nie jest rzeczą łatwą zaakceptować wszystko, co buddyści mówią o sposobie, w jaki postrzegają tajemnicę Jezusa Chrystusa. Z pewnością posuwają się daleko w jej rozumieniu, jednak nie na tyle, by zadowolić chrześcijan. Chrystus postrzegany jest bardziej jako mądry Nauczyciel, aniżeli Osoba Boska. (...)

Buddysta i chrześcijanin wspólnie przyjmują, iż cierpienia nie można oddzielić od ludzkiej egzystencji na ziemi. Dla chrześcijanina nie należy ono jednak do samej istoty ludzkiego bytu, lecz jawi się jako element wtórny, pochodny. Jak dla buddysty człowiek jest istotą cierpiącą, tak dla wyznawcy Chrystusa stanowi przede wszystkim stworzenie Boże, które, korzystając z daru wolności, może w sposób dobrowolny odrzucić swego Pana.

Czytaj więcej...

Źle zagrana muzyka obraża bogów

Muzyka katedr i hiszpańskich parafii w Ameryce, zamieszkałych przez Hiszpanów, Kreoli oraz Metysów, zachowała się w różnych krajach Ameryki: Meksyku, Gwatemali, Kolumbii, na Kubie, w Peru, Boliwii, a także w kilku innych krajach. Na ogół chodzi o kolekcje monodii liturgicznej oraz muzyki polifonicznej, głównie kolęd, hymnów, psalmów, kantyku Magnificat , Mszy, Te Deum , lamentacji i pasji na Wielki Tydzień. Ten nurt muzyczny stylistycznie podobny jest do muzyki Półwyspu Iberyjskiego – z tej muzyki się zrodził i stamtąd przybył do Ameryki.

Z drugiej strony rozmaici kompozytorzy porzucili swoje posady w Europie i przybyli do Nowego Świata, gdzie kontynuowali to, czego nauczyli się w Hiszpanii. Inni, urodzeni już w hiszpańskich rodzinach w Ameryce, kontynuowali muzyczną praktykę, zapoczątkowaną na Starym Kontynencie, z drobnymi różnicami wprowadzonymi przez lokalnych kompozytorów i muzyków.

Czytaj więcej...

Katechizm Kościoła katolickiego w misji ewangelizacji – od Soboru Watykańskiego II do papieża Franciszka

Konstytucja Apostolska Fidei depositum Jana Pawła II, podpisana przez papieża w czternastym roku jego pontyfikatu – 11 października 1992 roku – w trzydziestą rocznicę rozpoczęcia Soboru Powszechnego Watykańskiego II, promulgowała Katechizm Kościoła katolickiego.

Celem artykułu jest wpierw próba odpowiedzi na pytanie, jaką rolę w zadaniu i misji ewangelizacji odgrywa katechizm, a zwłaszcza Katechizm Kościoła katolickiego. W tym kontekście zostanie także rozpatrzone zagadnienie komunikatywności oraz aktualności katechizmu jako narzędzia ewangelizacji, narzędzia będącego wszak podstawowym wykładnikiem „całej doktryny katolickiej w dziedzinie wiary i moralności”

Czytaj więcej...