Oblicza kultu maryjnego w Ameryce Łacińskiej

Pierwsze wizerunki Maryi pojawiły się w Nowym Świecie wraz z przybyciem pierwszej grupy Hiszpanów w roku 1492. W kolejnych dekadach wizerunki Najświętszej Maryi Panny dotarły do wielu zakątków Ameryki Środkowej i Południowej za pośrednictwem ewangelizatorów oraz hiszpańskich i portugalskich kolonizatorów. Kult Maryi zataczał nie tylko coraz szersze kręgi, ale nade wszystko stał się bardzo istotnym elementem religijności i pobożności wszystkich mieszkańców Nowego Świata. 

Czytaj więcej...

Matka Albańczyków na obczyźnie - Sanktuarium w Genazzano

Sanktuaria są widzialnymi znakami inicjatywy Boga, który szuka człowieka w konkretnym miejscu, w danej sytuacji historycznej i pragnie mu przypomnieć, że nie zapomina o nim, że czeka. Każde sanktuarium niesie specyficzne przesłanie, które jest kontynuowane przez pokolenia i aktualizowane w zależności od zmieniających się wydarzeń. Sanktuaria są też znakami wysiłku człowieka poszukującego Boga, tęsknoty za doświadczeniem nadprzyrodzoności.

Czytaj więcej...

Maryja przemawia przez łzy - Santuarium w Akita

W północnej części wyspy Honsiu, nad samym Morzem Japońskim leży niewielkie miasto Akita, liczące ponad 300 000 mieszkańców. Jakieś 2 km poza miastem znajduje się wzgórze Yuzawadai, z którego roztacza się wspaniały widok na tę miejscowość i pobliskie pasmo górskie. Na wzgórze prowadzi droga wysadzana drzewami wiśniowymi. Na przełomie kwietnia i maja, kiedy wiśnie kwitną, droga ta urzeka pięknem.

Czytaj więcej...

Werbiści polskiego pochodzenia na misjach w Indiach

Początki obecności werbistów na subkontynencie indyjskim sięgają 30. lat XX wieku. Już w 1913 roku Kongregacja Rozkrzewiania Wiary zwróciła się do zarządu generalnego zgromadzenia, proponując do pracy misyjnej obszar późniejszej Prefektury Indore. Realizację planu przerwał wybuch I wojny światowej. Dopiero w 1932 roku pierwsi werbiści o. Peter Janser i o. Leo Krzeminski przybyli do Indii.

Powierzony werbistom teren pracy misyjnej należał do położonego w sercu Indii dzisiejszego stanu Madhya Pradesh ze stolicą w Indore. Werbiści podjęli posługę wśród tzw. Angloindyjczyków. Swoiste wyzwanie stanowiły małe skupiska rodzimych katolików w założonych jeszcze przez kapucynów misjach w Khudra wśród ludu Bhilów oraz nietykalnych Balahi. Pośród Bhilów ofiarną pracę podjął o. Leon Jungblut, który jako jeden z pierwszych werbistów zadał sobie trud poznania ich rodzimej kultury.

Czytaj więcej...

Chrześcijaństwo pentekostalne a doświadczenie religijne

Jedną z istotnym zmian, które dokonują się w łonie współczesnego chrześcijaństwa jest pentekostalizacja. Polega ona na szybkim wzroście liczebnym różnego rodzaju wspólnot zielonoświątkowych oraz procesie przekształcania się wielu Kościołów chrześcijańskich i wspólnot w jedną uniwersalną odmianę chrześcijaństwa charyzmatycznego. Konsekwencją tego procesu jest transformacja doktryny i życia religijnego w Kościołach tradycyjnych.

Nie można jednak zapominać o tym, że chrześcijaństwo jest pentekostalne ze swej natury. Kościół ma swoje początki w dniu Pięćdziesiątnicy, a przeżycia związane z doświadczeniem Ducha Świętego były w nim widoczne od początku, czego wyrazem jest twórczość pisarzy wczesnochrześcijańskich. Chrześcijaństwo jest ponadto ożywiane i prowadzone przez Ducha Świętego. Nie każdy więc przejaw Jego działania jest formą pentekostalizacji w podanym wyżej sensie.

Czytaj więcej...

Świętość ludzkiego życia i prokreacja – perspektywa judaizmu

Z perspektywy judaizmu, począwszy od starożytności aż po czasy współczesne, życie było traktowane jako pierwszy sposób, w jaki Bóg objawia się człowiekowi. Życie stanowi szczególny dar Boga, gdyż Stwórca, obdarzając człowieka życiem, udziela mu części samego siebie. Odbywa się to w akcie prokreacji, w której uczestniczy nie tylko mężczyzna i kobieta, ale nade wszystko Bóg – Dawca życia.

Dążenie do posiadania potomstwa jest w judaizmie jednym z najważniejszych obowiązków wynikających z Tory. Dlatego od początku in utero domaga się ono szacunku, troskliwości oraz ochrony. Liczne komentarze i wypowiedzi rabinów, począwszy od starożytnych tanaitów aż do współczesnych poskim, przenika idea o wyjątkowym statusie życia ludzkiego jako elementu „Bożej istoty” w człowieku.

Czytaj więcej...

Kulturowo-religijny wymiar kwiatu lotosu

W wielu kulturach i religiach świata istotne miejsce zajmują rośliny. Mają one często znaczenie sakralne. Szczególna rola przypada tu kwiatom. Stają się one niejednokrotnie obiektami kultu, symbolami kreacji, przemijalności, a także cnót.

Lotos to roślina o doniosłej wymowie kulturowo-religijnej. Przedstawia wszechświat, stworzenie, narodzenie, odrodzenie, słońce, bóstwo (starożytny Egipt). Reprezentuje czystość, doskonałość, piękno, świętość, miłosierdzie, współczucie, prawdziwą naturę człowieka, oświecenie (Indie). Oznacza kosmiczną harmonię, przeszłość, teraźniejszość i przyszłość, jedność tego, co męskie i żeńskie, twórczą siłę, medytację, mądrość (Daleki Wschód). Wyobraża też raj oraz ukazuje perspektywę życia wiecznego (Europa).

Czytaj więcej...