Czytelnia

Jubileusz 1700-lecia Soboru w Nicei szczególnie mocno jest celebrowany w ramach wielkich organizacji ekumenicznych, takich jak Światowa Rada Kościołów. W obchody istotnie wpisuje się program studyjny zakończony opublikowaniem w 2010 roku poprawionej wersji dokumentu Wyznając jedną wiarę. Ekumeniczne wyjaśnienie wiary apostolskiej. Dokument ten jest zapisem wieloletniej międzywyznaniowej i ekumenicznej refleksji prowadzonej przez Komisję „Wiara i Ustrój” 

W przestrzeni badań naukowych prowadzonych współcześnie w dziedzinie arabistyki i islamistyki (głównie w kręgu kultury zachodniej) nie brakuje hipotez i teorii o tyle nowatorskich, co kontrowersyjnych, stwarzających nieustannie nowe wyzwania dla otwartych na dialog wyznawców chrześcijaństwa i islamu. Artykuł jest próbą zwięzłego przedstawienia szeregu nowych wyzwań dla dialogu chrześcijańsko-muzułmańskiego, jakie wyłaniają się z wybranych, współczesnych badań naukowych.

Chrześcijaństwo zrodziło się w łonie judaizmu, a mimo to niemal przez całe dzieje współistnienia tych dwóch religii judaizm był traktowany z lekceważeniem. Nie bez powodu mówi się o chrześcijańskim antyjudaizmie czy antysemityzmie. To się radykalnie zmieniło na Soborze Watykańskim II, który zadekretował w deklaracji Nostra aetate, że obie religie powinny być traktowane w sposób partnerski, jako wyraz jednego planu Bożego.

Doświadczenie mistyczne stanowi bogactwo różnych tradycji religijnych, podkreślając głęboko zakorzenione w człowieku pragnienie transcendencji. Jednak natura tego przeżycia, jego uzasadnienie oraz źródła są ściśle uzależnione od konkretnej religii. Opierają się one na koncepcji bóstwa, a także roli człowieka w świecie. Niewątpliwie zasadniczym podłożem dla tego typu doświadczeń jest przekonanie o duchowej naturze rzeczywistości.

Godnym uwagi fenomenem jest swoista chrystianizacja Buddy, jaka dokonała się we wczesnym średniowieczu. Stało się to za sprawą cieszącej się ogromną popularnością w świecie chrześcijańskim Legendy o Barlaamie i Jozafacie, będącej parafrazą życia Siddarthy Gautamy. W ten sposób chrześcijanie nieświadomie uznali elementy życia Buddy za bliskie ideałom ewangelicznym.

Rosyjska agresja na terytorium Ukrainy w sposób zasadniczy ograniczyła możliwości realizacji wolności sumienia i religii w wymiarze indywidualnym oraz kolektywnym. Represyjna polityka rosyjskich władz wobec przedstawicieli organizacji religijnych w Ukrainie polega na stosowaniu przemocy fizycznej i niszczeniu obiektów przeznaczenia religijnego. Sytuacja ta jest badana przez ukraiński Instytutu Wolności Religijnej, czyli instytucję kontrolującą przestrzeganie praw religijnych w państwie.

Wyjątkowym etapem Synodu o synodalności był czas prowadzenia konsultacji synodalnych. Konsultacje te odbywały się na poziomie lokalnym, w parafiach, w konkretnych wspólnotach, które zbierały swoje doświadczenia w obrębie diecezji, a te z kolei przekazywały je dalej, tak by można było stworzyć syntezy tych doświadczeń na poziomie krajowym. Te syntezy mogą wiele powiedzieć o sytuacji Kościoła, o radościach, troskach i wyzwaniach w konkretnych państwach.

Chrześcijaństwo w Tajlandii, gdzie dominuje buddyzm therawada (93% populacji), skupia zaledwie około 1% mieszkańców. Jego początki sięgają XVI wieku, gdy misjonarze portugalscy wprowadzili katolicyzm.

Dziś teologia tajlandzka podejmuje wyzwania tłumaczenia pojęć teologicznych, takich jak łaska czy zbawienie, jak również promuje wartości wspólne dla buddyzmu i chrześcijaństwa, m.in. współczucie i harmonia, wzbogacając dialog religijny.

O heroicznym zaangażowaniu wielu świadków wiary na obszarze Amazonii, a nierzadko o ich tragicznych losach stało się głośno głównie za przyczyną inicjatywy papieża Franciszka. Zwołany przez niego w Rzymie Nadzwyczajny Synod poświęcony Amazonii oraz adhortacja Querida Amazonia (QA) nagłośniły problem wielorakich szykan, prześladowań oraz męczeńskich śmierci w Amazonii.

Bangladesz jest państwem położonym w Azji Południowej. W państwie tym dochodzi do napięć na tle religijnym, czego efektem są prześladowania, których doświadczają mniejszości chrześcijańskie i hinduskie. Open Doors podaje, że w 2024 roku Bangladesz zajmuje 26. miejsce na mapie prześladowań chrześcijan.  Od 2011 roku napięcia te uwidoczniły się w sposób jaskrawy po uchwaleniu 15. poprawki do konstytucji.